سرانجام باب برجام را گشودیم، و این در آن زمان در سلسلهمراتب تصمیمگیری بهعنوان یک ضرورت تلقی شد. هرچند آمریکا با تحریک صهیونیسم بینالمللی این باب را مسدود و فشار همهجانبه بر ایران را افزایش داد. به هر حال در شرایط مختلف کشور میتواند با انعطافهای لازم و خردمندی در صیانت ایران تلاش کند و تلاش افرادی که در چارچوب حکمرانی قرار دارند، برای مخدوشکردن تصمیمات اتخاذشده و قبولنکردن مسئولیت در برابر پیامدهای آن، بهعنوان یک نظر ساده تلقی نمیشود، بلکه بهعنوان یک تشتت در تصمیمگیریهای حکمرانی موجب ظهور لبخند بر چهره دشمنان میشود. هرچند نتیجه هرگونه تلاشی وابسته به تصمیمات دیگران نیز هست که میتواند از توفیق مذاکرات تا شکست آن را در بر گیرد. این را که 51 نفر از نمایندگان مجلس، با امضای نامهای خواستار قطع مذاکرات -بخوانید مذاکرات نیمبند- شدهاند، در همین چارچوب میتوان تعبیر کرد. فرق نمیکند که کدام دوره مجلس و کدام جناح چنین اقداماتی میکنند. مجلس محل قانونگذاری است و نه تحصن و نه آتشبازی و نه بیانیهدادن و طومار جمعکردن که هیچیک از آنها در میان وظایف مجلس مصرح در قانون اساسی جایی ندارد.