علی صالح‌آبادی را می‌توان منتقدی دلسوز و صریح دانست که از نقد برای تخریب استفاده نمی‌کند، بلکه هدفش اصلاح امور و بهبود زندگی مردم است. او نگرانی‌هایش را پنهان نمی‌کند: معیشت دشوار مردم، محدودیت آزادی‌ها و ضرورت عرفی شدن حکمرانی و زندگی روزمره شهروندان. او مردی است که تواضعش از موقعیتش بیشتر است و شجاعتش در دفاع از حق، ستودنی است. نقد او تند اما مهربانانه است. در روزگاری که بسیاری سکوت را ترجیح می‌دهند، او با قلمش ایستاده و همچنان به بهبود اوضاع امیدوار است.
ستاره صبح با حداقل امکانات، پیگیر مطالبات جامعه است و خود را به رانت و قدرت نفروخته است. بزرگداشت این روزنامه، بزرگداشت روزنامه‌نگاری متعهد و انسانی است. آرزو می‌کنیم این چراغ روشن بماند و صدای بی‌صدایان شنیده شود.