به گزارش جماران، روزنامه القدس العربی در سرمقاله خود نوشت: درگیری داخلی در اسرائیل میان دولت بنیامین نتانیاهو از یک سو و گادی آیزنکوت که مأمور تشکیل دولت جدید است از سوی دیگر، بر سر احتمال اقدام اولی به «اتخاذ تصمیمات نظامی خطرناک» پیش از انتقال قدرت، شدت گرفته است. «تصمیمات خطرناک» مورد نظر، حمله گسترده اسرائیل به ایران است؛ امری که نتانیاهو و وزیر جنگ او یسرائیل کاتس آن را در زمره اختیارات امنیتی خود می‌دانند.
این اختلاف تنها رویارویی میان نخست‌وزیری که اکثریت پارلمانی خود را از دست داده و رقیبی که در پی کنار زدن اوست نیست، بلکه به پرسشی خطرناک‌تر مربوط می‌شود: آیا جنگ می‌تواند به ابزاری برای بازگرداندن قدرت به نتانیاهو تبدیل شود، آن‌گاه که کرسی‌های نمایندگان فراکسیون او برای تعیین سرنوشت نزاع بر سر آن ناکام می‌مانند؟
گزارش‌های رسانه های اسرائیلی به‌طور همزمان از مخالفت رئیس ستاد ارتش، ایال زامیر، با گام‌های نظامی‌ای خبر می‌دهند که ممکن است آتش رویارویی جدیدی با ایران را شعله‌ور کند؛ در حالی که او نگرانی‌های ارتش از کشاندن آن به نزاعی را تکرار می‌کند که در آن تصمیم نظامی خطرناک با محاسبات بقای سیاسی نتانیاهو و گروه او درهم‌می‌آمیزد.
در همین حال، برآوردهای اطلاعاتی غربی نشان داده که تهران هنوز ذخیره بزرگی از موشک‌های بالستیک در اختیار دارد و ماهانه ده‌ها فروند از آن‌ها را تولید می‌کند. این موضوع، خرابی‌های گسترده‌ای را که به زیرساخت‌های تسلیحات موشکی، پدافند، نیروی دریایی و انرژی وارد آمده نفی نمی‌کند، اما محدودیت‌های حملات احتمالی اسرائیل را آشکار می‌سازد و پرسشی را درباره دلایل واقعی نتانیاهو برای برافروختن دوباره آتش جنگ مطرح می‌کند.
با انتقال به آمریکا، رئیس‌جمهور آن، دونالد ترامپ، ظاهراً محاسبات اشتباه آن جنگ را دریافته است، به‌ویژه با شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، در میان نارضایتی مردمی از افزایش هزینه‌های معیشت؛ امری که ترامپ را نسبت به از سرگیری رویارویی محتاط‌تر کرده است. حس او نسبت به اینکه متحدش نتانیاهو او را برای اهداف شخصی خود «به دام انداخته» افزایش یافته است، و همین موضوع توضیح می‌دهد که چرا او تلاش‌های فوری نخست‌وزیر اسرائیل برای بازگشت به گزینه نظامی را، به‌گفته گزارش‌های اسرائیلی، رد می‌کند و ترجیح می‌دهد از «پایان جنگ» به‌طور عملی سخن بگوید و فشارهای اقتصادی و مذاکرات را ادامه دهد.
در پی پیامدهای خطرناک جنگ بر کشورهای منطقه، تحولی مهم در سطح منطقه پدید آمده است؛ کشورهای حوزه خلیج فارس که پیش‌تر به‌عنوان عرصه‌های احتمالی پاسخ ایران یا پایگاه‌های استقرار نظامی آمریکا تلقی می‌شدند، اکنون می‌کوشند بر خود تصمیم جنگ تأثیر بگذارند. قطر تلاش‌های میانجی‌گری میان واشینگتن و تهران را پیش می‌برد، در حالی که عربستان، امارات و دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس برای فرصت دادن به دیپلماسی فشار می‌آورند. این کشورها درک می‌کنند که تجدید رویارویی، امنیت، تأسیسات حیاتی و کشتیرانی در خلیج را تهدید می‌کند و اقتصادها و پروژه‌های توسعه‌ای آن‌ها را به خطر می‌اندازد.