در این زمانه، رسانه داری وروزنامه نگاری، وادامه دادن با حفظ آزادگی، نوشتن و منتشر کردن هشیارانه وعالمانه، سخت و دشوار است. آن هم در کسوت روزنامه نگاری و خطر ورزی. یا کیهان باشی، بی دغدغه دخل وخرج، وصل به خزانه، وبه هر نظر وصاحب نظری بتازی و شلاق تهدید وتهمت وتخریب بنوازی یا روزنامه اطلاعات که در برکه آرام دشت شب خفته باشی بی حرص وهراس از جوش وخروش وخیر وشر مردمان. ودیگر مدعیان ارتباطات ازرسانه های مضر ویا بی خاصیت نعل ومیخی، تا صداوسیمای فرقه جلیلییون بی جلال. یا در میانه میدان بایستی وعیب وهنر حاکمان را بنمایانی و از تهدید وارعاب نهراسی تا ماندگار تاریخ باشی وچشم وزبان مردم وچراغ حاکمان.
در این فضا روزنامه ستاره صبح به مدیریت آقای صالح آبادی بدون پشتوانه حکومتی وحمایت بنگاه‌های اقتصادی رانتیر وغیر آن، در جدال نفس گیر تأمین منابع و درمسیر دادگاه رسانه و اخطار وانذار، هفده سال مدام شجاعانه مطالبات سیاسی، مدنی وحقوق شهروندی، شهروندان را تیتر وسو تیتر کرد واز تهدید نهراسید وتطمیع نشد. علی صالح آبادی مبارز قبل انقلاب است وسر پر شور واراده استوار دارد، ومصالح مردم را فدای موقعیت اداری و اقتصادی نکرد وهمواره مصلحت مردم را بر منافع خویش، ترجیح داد ودر این راه زندان و ناملایمات را به جان خرید وخم به ابرو نیاورد. امیدوارم خداوند به ایشان ودیگر رسانه داران مدافع مردم ومطالبه گر آزادی وحقوق شهروندی توان تداوم مسیر راه طی شده را عنایت فرماید وچشم وزبان مردم بینا وبران و چراغ نقد حاکمان روشن بماند.