استاد ارفعی دانشآموخته زبانهای باستانی بود و در حوزه زبان ایلامی، اکدی و کتیبههای میخی تخصص داشت. او در دهههای گذشته با پژوهشهای گسترده خود، به ویژه در زمینه الواح گلی تختجمشید، سهمی ماندگار در گسترش مطالعات ایرانشناسی بر جای گذاشت. تلاشهای علمی او باعث شد بخشی از اسناد اداری و اقتصادی دوره هخامنشیان برای نخستینبار به صورت دقیق ترجمه و تحلیل شود.
الواح گلی کشفشده در مجموعه باستانی تخت جمشید از مهمترین منابع شناخت ساختار اداری و اقتصادی دوران هخامنشیان به شمار میروند. استاد عبدالمجید ارفعی سالها بر روی این الواح کار کرد و نتایج تحقیقات او در محافل علمی داخلی و بینالمللی مورد توجه قرار گرفت. ترجمههای او نشان داد که نظام اداری هخامنشیان تا چه اندازه منظم، دقیق و مبتنی بر ثبت و ضبط اطلاعات بوده است.
این استاد برجسته همچنین در دانشگاههای معتبر کشور به تدریس پرداخت و شاگردان بسیاری را تربیت کرد. دانشجویان او همواره از دقت علمی، وسواس پژوهشی و اخلاق حرفهای وی سخن گفتهاند. بسیاری از پژوهشگران جوان حوزه ایران باستان، خود را وامدار آموزشها و راهنماییهای او میدانند.
در سالهای اخیر، نام استاد ارفعی بار دیگر در رسانهها مطرح شد؛ زمانی که موضوع استرداد بخشی از الواح هخامنشی از آمریکا به ایران خبرساز شد. او با توضیحات علمی و تاریخی خود، اهمیت این الواح را برای افکار عمومی تشریح کرد و بر ضرورت حفظ میراث فرهنگی ایران تأکید داشت. حضور فعال او در گفتوگوهای رسانهای، موجب افزایش آگاهی عمومی نسبت به ارزش اسناد باستانی شد.
درگذشت عبدالمجید ارفعی نهتنها یک ضایعه شخصی برای خانواده و شاگردانش، بلکه فقدانی جدی برای جامعه علمی ایران است. او از معدود متخصصانی بود که توانایی خوانش مستقیم متون ایلامی را داشت؛ مهارتی که در سطح جهانی نیز بسیار نادر است. آثار و ترجمههای او همچنان به عنوان منابع معتبر در مطالعات تاریخ باستان ایران مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
نام استاد عبدالمجید ارفعی در تاریخ پژوهشهای ایران باستان ماندگار خواهد ماند. میراث علمی او پلی میان گذشته و امروز ایران است؛ پلی که به کمک آن میتوان تصویری دقیقتر و مستندتر از شکوه و ساختار تمدنهای کهن این سرزمین ترسیم کرد. جامعه علمی کشور امیدوار است راه او توسط شاگردان و پژوهشگران جوان ادامه یابد تا چراغ مطالعات زبانهای باستانی ایران همچنان روشن بماند.