پرسش این است که میانجی‌هایی که تاکنون برای حل مناقشه بین ایران و آمریکا پا به میدان گذاشته‌اند، موفق بوده‌اند یا خیر؟ شواهد و قرائن نشان می‌دهد که نخستین میانجی، کشور پادشاهی عمان در دولت احمدی‌نژاد بوده است. پس از آن، مهم‌ترین میانجی نخست‌وزیر ژاپن بود که با پیامی از سوی دونالد ترامپ به تهران آمد، اما دست خالی برگشت. بعد سروکله قطر، پاکستان، عراق و برخی از کشورهای اروپایی برای میانجیگری بین ایران و آمریکا پیدا شد؛ همه دست خالی برگشتند.
در ایستگاه آخر، بدترین میانجی، یعنی روسیه، به میدان آمد تا پیام ترامپ را به مقامات انتقال دهد. لاوروف، وزیر خارجه روسیه، روز دوشنبه به تهران آمد و با عراقچی و پزشکیان دیدار و گفت‌وگو کرد. روسیه دوست ندارد رابطه تهران و واشنگتن بهبود پیدا کند، چون اگر این اتفاق بیفتد، ایران در بازار نفت و گاز رقیب روسیه خواهد شد که خوشایند مسکو نیست. استراتژی روسیه در این است که ایران تحت تحریم و حتی درگیر جنگ باشد تا روسیه از آن بهره‌مند شود. برنده نامرئی و اصلی جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، روسیه بود.
نگاه ایرانی‌ها به روس‌ها
ایرانی‌ها از دیرباز خاطره خوشی از روس‌ها نداشته‌اند. علت آن، تصرف حدود ۲۵۰ هزار کیلومتر مربع از سرزمین ایران توسط روس‌ها در دوره قاجار است.
در دوره جمهوری اسلامی، روس‌ها درگیرودار مناقشه هسته‌ای، در دوره اوباما، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، شش قطع‌نامه شورای امنیت علیه ایران را در شورای امنیت به نفع آمریکا و در همراهی با آن کشور امضا کردند. روس‌ها در سال‌های اخیر چند بار از ادعای امارات بر جزایر سه‌گانه حمایت کردند.
شگفت آنکه روز دوشنبه لاوروف، وزیر خارجه روسیه، از تهران رفت و روز بعد، یعنی سه‌شنبه، عاصم منیر، فرمانده نظامی پاکستان، برای میانجیگری بین ایران و آمریکا به تهران آمد. از آنجا که ایران و آمریکا روی مواضع حداکثری خود ایستاده‌اند، بنابراین از میانجی‌گرها کاری ساخته نیست. مهم‌تر اینکه ایران برای آمریکا پیش‌شرط گذاشته است که آمریکا آن را رد کرده است. پس باید در انتظار جنگ دیگری بود.