* مذاکرات هستهای در دولت روحانی نتیجه داد و به برجام انجامید. این مذاکرات به این دلیل به نتیجه رسید که ایران و آمریکا با یکدیگر مذاکره مستقیم انجام دادند نه غیرمستقیم. در دولتهای احمدینژاد هم ۱۰ بار «مذاکره برای مذاکره» بدون هیچگونه نتیجهای انجام گرفت. همچنین در دولت سیزدهم هم چندبار مذاکره بدون نتیجه انجام گرفت. دولت چهاردهم چند دور مذاکره غیرمستقیم با آمریکا انجام داده که آخرین آن روز پنجشنبه بود که ۵ ساعت به طول انجامید و نتیجهای نداشت.
وقتی مذاکره به توافق نمیانجامد، جایگزین آن تحریم و جنگ است.
* آمریکا بیسابقهترین جنگافزارها را به منطقه ارسال کرده است. معنای این لشکر کشی جنگ است نه توافق
*سخنرانی سالانه ترامپ در کنگره که نزدیک به دو ساعت طول کشید. ترامپ ایران و موشکهایش را خطر بالقوه برای غرب و آمریکا معرفی کرد. او بار دیگر مدعی شد که ۳۲ هزار نفر در اعتراضات دیماه کشته شدهاند. این سخنان برای فضاسازی و اقناع افکار عمومی آمریکا برای حمله به ایران است.
* نمایندگان کنگره طرحی را در دست تصویب دارند که قرار است سهشنبه این هفته به رأی گذاشته شود. بر اساس این طرح، هرگونه حمله به ایران باید با مجوز کنگره صورت گیرد. ترامپ برای آنکه با سد کنگره برخورد نکند، احتمالاً تا پیش از سهشنبه اقدام خواهد کرد.
*ترامپ برای حمله به ایران تحت فشار سناتورها، آیپک، (لابی یهود در آمریکا،) جمهوریخواهان و اسرائیل قرار دارد. اینها به دنبال جنگ هستند، نه توافق.
* پنجم، آمریکا به شهروندانش در اسرائیل و اعضای سفارتش هشدار داده است که فوراً اسرائیل را ترک کنند. چون جنگ در راه است.
این پنج موردی که برشمرده شد همه نشان از جنگ است نه توافق. بانیان وضع موجود با خود خلوت کنند و ببینند که مردم در غزه پیش از ۷ اکتبر 2023 ( 15 مهر 1402) زندگی آرامتری داشتند. اما حمله حماس به اسرائیل و کشتن ۱۴۰۰ اسرائیلی و اسارت ۲۵۱ نفر، آن منطقه را به جهنم تبدیل کرد. در لبنان نیز اسرائیل آنچه لازم بود انجام داد، رهبرانش را ترور کرد و در نهایت به ایران هم حمله کرد و خسارت زد و فرماندهان نظامی را ترور کرد. آمریکا نیز مراکز هستهای ایران را بمباران کرد. آیا درست است که چنین تراژدی تکرار شود؟
این امکان وجود دارد که اگر این بار جنگ شود، سرنوشت ایران مشابه آنچه در غزه و لبنان افتاد شود. آنان که دم از جنگ میزنند، متوهم، آرمانگرا و هیجانی هستند، آیا میدانند که جنگ نتیجهای جز ویرانی ندارد. ایران به تنهایی نمیتواند از پس دو کشوری که دارای بمب اتم هستند، یعنی آمریکا و اسرائیل برآید و مهمتر اینکه این دو از سلاحهای پیشرفته برخوردارند. پس جنگ، جنگی نابرابر خواهد بود که به ضرر ایران و مردم تمام خواهد شد مگر در وقت اضافی توافق شود.
امکان مصالحه و توافق حتی در دقیقه نود و وقت اضافی نیز وجود دارد. سیاست، عالم ممکنات است نه ناممکنها. عدهای میپندارند آمریکا با توپ و تشر میترسد و تحریمها را برمیدارد و بساطش را از خاورمیانه جمع میکند و میرود. از جنگ ۱۲ روزه عبرت بگیرید؛ حشدالشعبی عراق حتی حاضر نشد یک گلوله به سمت اسرائیل شلیک کند و دولت عراق نیز بی طرف ماند.
آیا ایران به تنهایی میتواند اسرائیل، آمریکا و اروپا را شکست دهد.؟ بسم الله اگر نمیتواند بهتر است سازش صورت گیرد. سازش، تسلیم نیست؛ امتیاز دادن و امتیاز گرفتن است. مردم دچار مشکلات اقتصادی و معیشتی شدهاند و تورم رمق زندگی را از همه گرفته است. اکثریت میخواهند زندگی کنند مخالف مداخله خارجی و جنگ هستند.