ایران به پایگاههای آمریکا در کشورهای عربی حمله میکند و کنترل تنگه هرمز، که قسمت شمالی آن متعلق به ایران و قسمت جنوبی آن متعلق به عمان است، را دردست گرفته است. تنگه هرمز نقطه بحران و جنگ بین ایران و امریکا شده است. امریکا در روزها و شبهای اخیر مدعی شد که به حدود ۳۰۰ نقطه در نقاط ساحلی ایران حمله کرده و خسارت زده است. با وجود سفر وزیر خارجه به عمان در روز شنبه، به نظر نمیرسد که عمان موافق کنترل کشتیرانی در تنگه هرمز و اخذ عوارض باشد. بستن تنگه هرمز باعث شده تا ائتلافی متشکل از آمریکا، ناتو و کشورهای عربی علیه ایران شکل گیرد که بالقوه و بالفعل میتواند خطرناک باشد که میشود جلوی این خطر را از طریق دیپلماسی گرفت.
یادداشت تفاهم به نفع ایران بود زیرا بر اساس آن ایران میتوانست ۶۰ روز نفت بفروشد و پولش را به خزانه بیاورد و بخشی از پولهای آزاد شده را برای خرید «غذا» و «دارو» هزینه کند. اگر چنین میشد مردم طعم رفاه را میچشیدند، اما حمله به چند کشتی در تنگه هرمز زمینه را برای برهم خوردن یادداشت تفاهم فراهم کرد. به هم خوردن یادداشت تفاهم به نفع اسرائیل و جنگطلبان آمریکا و منطقه است.
مطالبه مردم از پزشکیان این است که یادداشت تفاهم را احیا کند و ترمز جنگ را بکشد.
تحریم، جنگ، محاصره دریایی و حالت نه جنگ و نه صلح، شرایطی ایجاد کرده که شاخص فلاکت روندی افزایشی پیدا کند؛ وقتی شاخص فلاکت بالا میرود معنایش این است که مردم در زندگی دچار فشار و سختی شدهاند. شرایط به گونهای شده که تورم سالانه از مرز ۶۰ درصد گذشته و تورم نقطهبهنقطه به مرز ۹۰ درصد رسیده است. مسئله اصلی کشور و مردم، اقتصاد است. کسبه درآمد ندارند. وقتی بنگاههای اقتصادی فعال نباشند و درآمد نداشته باشند، نمیتوانند به دولت مالیات بدهند؛ بنابراین کسری بودجه و تورم به وجود میآید. وقتی تحریم وجود داشته باشد، دولت درآمد ارزی نخواهد داشت تا نیازهای اساسی مردم را تأمین کند. وقتی وضع چنین است، چارهای جز مصالحه و بازگشت به یادداشت تفاهم جنگ نیست. تداوم درگیری با آمریکا وضع را از آنچه هست بدتر خواهد کرد. پس وقت آن رسیده که همه یکصدا فریاد صلح سر دهیم.