*دیروز کنیسه رفیع نیا واقع در خیابان بزرگمهر تهران که قدمتش به دوره پهلوی دوم بازمیگردد مورد حمله و تخریب کامل قرار گرفت و توراتهای چندصد ساله آن آسیب دید. با اینکه بنای کنیسه در فهرست میراث فرهنگی ثبت نشده بود، اما حمله به مکان مقدس یهودیهای ایرانی و بنای واجد ارزش تاریخی به نوعی حمله به زیرساخت فرهنگی ایران به شمار میرود. تاکنون بیش از یکصد بنای تاریخی و باستانی در سراسر کشور در حمله دشمن آسیب جدی دیده است. بازسازی این بناها در آینده چالشهای خودش را خواهد داشت، اما مگر ایران ما کم از این جفاها و حملههای تاریخی به خود دیده است؟ نمادهای تمدن ایران اگر هزار بار دیگر هم خراب شود یا حتی بسوزد، باز ققنوسوار از حافظه تاریخی ایران برخواهد خاست.
*عرصه برای مردم ایران دارد تنگتر میشود. اگر زیرساختهایمان آسیب ببینند مشکلاتمان بیش از قبل خواهد شد. همین حالا بسیاری از فروشگاههای آنلاین، کارمندان پتروشیمی و حتی روزنامهنگاران از کار بیکار شدهاند، اما شگفتا که در جنگ، رفتار انسانی تغییر مییابد. نوعی حس همدلی بین مردم جامعه شکل میگیرد. به طرزی شگفتانگیز همدیگر را یاری میکنند و کمتر به هم سخت میگیرند.
بنابراین زیرساختهای انرژی اگر مورد حمله دشمن قرار گیرد، ما غیر از تمدن چندهزار ساله و آگاهی نهفته در خرد نیاکانمان، هنوز نیرویی ابدی با خود داریم و آن نیروی زیرساختهای انسانی است که ما را قویتر از قبل میسازد.
*رئیسجمهور کشور متخاصم، ما را با الفاظی خارج از کنترل ذهنش خطاب قرار داد و در سخنرانیهای هیجانیاش، از راندن ایران به عصر حجر سخن گفت. شگفتا که ایرانیها هنوز نتوانستهاند او را در جواب با نصف همان الفاظ رکیک خطاب قرار دهند، زیرا ایرانیها با پشتوانه فرهنگ و تمدن عظیم خود طی هزارهها صبوری و قدرت را آموختهاند. این نیز زیرساختی طلایی از تمدن ایرانی است که دعوت به عصر حجر را بر خود نخواهد تابید.
*ما صاحبان خرد و فرهنگ عظیم ایرانزمین در عصر حاضر، استفاده کنندگان زیرساختهای انرژی و پلهای زیبای ایران هستیم. امیدواریم دشمن مرتکب جنایت انسانی نشود و جنگ را در میدان رزم ادامه دهد نه در خانههای مردم بیپناه. حتی مردانه و زنانه جنگیدن نیز زیرساختی انسانی از فرهنگ ایرانی است.