غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی ضمن تشریح علل نارضایتی بازاریان از وضعیت کسب و کار گفت: اعتراض بازاریان کاملاً به جا است، ولی باید این حقیقت را بپذیریم که وقتی میخواهیم مقاومت کنیم، تبعات دارد و باید تبعاتش را بپذیریم!
ایمن آبادی در ادامه گفت: اگر چه تیم اقتصادی دولت ضعیف است و کل دولت چهاردهم مجموعهای توانمند نیست، اما در کلیت ماجرا دولت تنها بخشی از مجموعه حاکمیت است و قدرت کامل و کافی در اختیار ندارد که چیزی را عوض کند و به مطالبات مردم پاسخ دهد.
وی با اشاره به ریشه مشکلات اقتصادی کشور اظهار کرد: نفت کم فروخته میشود و دلاری وارد کشور نمیشود، وقتی پول نیست، اوضاع اقتصاد خراب است و در صورت ادامه داشتن این وضعیت بدتر از این هم خواهد شد. اگر در پاستور دولت سوپرمنها هم تشکیل شده بود باز اوضاع همین بود، چون تحریم اجازه نمیدهد دلار وارد کشور شود. ریشه مشکلات، در رویکرد سیاست خارجی نسبت به غرب است.
وی افزود: کشور در بهترین فرصت، احیای برجام را نپذیرفت. در بهترین موقعیت اف ای تی اف را نپذیرفتند. گروهی بر اینکه در دنیا کشوری تأمین کننده منابع مالی تروریسم شناخته شویم اصرار کردند! امروز بانکهای ما و نظام مالی و پولی ما در دنیا به پولشویی متهم است. این نقطهای که امروز ایستادهایم نتیجه همان تصمیمات حیاتی و مهی است که طی یکی دو دهه پیش نگرفتیم و لجبازی کردیم و خود را در انزوای اقتصادی قرار دادیم.
نماینده پیشین مجلس ضمن تاکید بر اشتباهات حوزه تصمیم گیر متذکر شد: ایران به کشوری منزوی در دنیا تبدیل شده است. حقیقت این است و باید امروز این وضعیت را بپذیریم. تصمیماتی باید گرفته میشد که نگرفتیم و در نتیجه امروز باید تغییراتی اساسی ایجاد کنیم. جامعه در حال فروپاشی است. کشور پیوسته در افول بود و صدمه دیده است. بعد از این باید فکری اساسی کرد. کشور در شرایط خوبی قرار ندارد. باید تصمیماتی شجاعانه گرفته شود، اما دولت بخشی از مجموعه تصمیم گیر است و قدرت اصلی نیست.
وی در ادامه خاطرنشان ساخت: کسانی که فکر میکنند دولت پزشکیان برود و دولت آن یکی بیاید، همه چیز درست میشود؛ گویا در ایران زندگی نمیکنند و هیچ چیزی از ماهیت اقتصاد، تحریم و مشکلات موجود نمیدانند. گره کار ما در این دولت و این دولتمردان نیست، گیر کار جای دیگری است. مشکلاتی که ریشهاش دشمنی با غرب است با آمدن این و آن حل نمیشود. اتفاقاً اگر آنها بیایند شرایط بدتر هم میشود.
جعفرزاده ایمن آبادی افزود: مگر آن فردی که به جای پزشکیان بیاید دلار چاپ خواهد کرد؟! او هم جزوی از همین سیستم است و در جای همین رییس جمهور خواهد نشست و اختیارات مشابهی خواهد داشت و با همین مشکلات روبرو خواهد شد. تنها تغییری که با تغییر دولتها و دولتمردان ایجاد میشود دیدن چهرههای جدید با وعدههای دیگری است که در نهایت به دلیل تحریم و محدودیت، موفق به اجرای برنامههای خود نخواهند شد.
وی گفت: وقتی مشکل اصلی و ریشه مساله نه تنها حل نشده بلکه حتی برای تصمیم گیران به رسمیت هم شناخته نشده، فرقی ندارد همتی برود و فرزین بیاید یا فرزین برود و همتی برگردد، کاری از هیچ کدامشان ساخته نخواهد بود چون علت پابرجاست.
این کارشناس سیاسی با انتقاد از عملکرد تندروها در حوزه سیاست خارجی، یادآور شد: گروه که با اقدامات و تصمیماتش ایران را از غرب جدا کرد و به دامن شرق انداخت میداند که بعد از اسنپ بک چین هم بسیاری از تعهدات آمریکا را پذیرفته است. چین اقتصاد خود را بخاطر ایران به خطر نمیاندازد، برای چینیها ادامه مراوده با بزرگترین اقتصاد جهان یعنی آمریکا مقبولتر است. روسیه هم که مرد اول نامردیها است و باز هم مثل همیشه ایران را قربانی منافع خود خواهد کرد. ایران پس از این تنهاتر از قبل خواهد شد.
وی در ادامه تصریح کرد: من دولت را به طور صددرصدی مقصر شرایط موجود نمیبینم. دولت چه سهمی از تصمیم گیریهای کلان کشور دارد؟ تصمیماتی که پافشاری بر آنها موجب تحریم ایران شد در دولت گرفته نشده است. فقط دولت مطرح نیست تمام کسانی که کشور را به طرف تحریم بردند باید پاسخگوی 90 میلیون ایرانی باشند. در کشوری که فقط به خاطر شعارهای یک گروه، مردم روز به روز فقیرتر شده و امروز فقط برای بقا دست و پا میزنند، اوضاع به مرور بدتر خواهد شد. بعد از 47 سال پایمردی، گرسنگی و ناامیدی حق این ملت نبود.
غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی در پایان گفت و گو تاکید کرد: عربستان 39 سال قیمت دلار را ثابت نگه داشت، ولی در 47 سال گذشته ریال پیوسته در حال سقوط بود. این وضعیت نشان از این دارد که حاکمیت در ایران بازی با قواعد بین الملل و تصمیم گیری براساس علم اقتصاد را بلد نبود. ما نتوانستیم بازیگر محبوبی در جهان باشیم بر اساس مبانی ایدئولوژیک شعارهایی دادیم که با وجود بروز تبعات منفیاش از سر لجبازی تا آخر آمدیم و میخواهیم تا انتها در راهی که نتیجهاش بروز این همه مشکل برای کشور بوده و هست باقی بمانیم. نتیجه لجبازی تشدید مشکلات و شکل گرفتن اعتراضات شده است.
مصرفکننده قدرت خرید خود را از دست داده است؛ بنابراین از یک طرف، فروشنده عمدهفروش و تولیدکنندگان بلاتکلیف هستند و نمیدانند که کالای خود را بفروشند یا نه و از طرف دیگر، خریدار توان خرید کالاها را ندارد.