ستاره صبح - بتول گرجی: برای حال بهتر همیشه به باشگاه، برنامه پیچیده یا هزینه زیاد نیاز نیست؛ گاهی یک مسیر سبز و پیادهروی منظم میتواند نقطه شروع باشد.
نسخه شهری آرامتر
به گزارش پایگاه پزشکی پابمد، پژوهشگران فنلاندی در یک مطالعه میدانی بررسی کردند که آیا پیادهروی هدایتشده در طبیعت میتواند بر سلامت روان و خواب افراد اثر بگذارد یا نه. در این پژوهش ۷۹ نفر که از سوی پزشکان، پرستاران یا مددکاران اجتماعی برای بهبود وضعیت سلامت خود معرفی شده بودند، در یکی از دو برنامه هشتهفتهای شرکت کردند. یک گروه پیادهروی گروهی در طبیعت داشت و گروه دیگر در برنامهای شامل فعالیتهای ورزشی متنوع شرکت کرد. نتایج نشان داد شرکت در برنامه طبیعتمحور با بهبود برخی شاخصهای بهزیستی روانی همراه بود. شرکتکنندگان همچنین تغییراتی مثبت در احساس آرامش، انرژی، توانایی مواجهه با مشکلات و احساس خوب نسبت به خود گزارش کردند. این مطالعه تصادفیسازیشده نبود و افراد میتوانستند نوع برنامه خود را انتخاب کنند؛ بنابراین نمیتوان نتیجه گرفت که طبیعت برای همه افراد و در همه شرایط اثری قطعی و یکسان دارد. با این حال، نتایج پرسش مهمی را جدیتر میکند: آیا شهروندان امروزی زمان کافی در فضای سبز میگذرانند؟
طبیعت بهعنوان قرار روزانه
زندگی شهری معمولاً ما را از حرکت طبیعی دور میکند. مسیر خانه تا محل کار ممکن است با خودرو یا وسایل حملونقل عمومی طی شود، خرید با چند کلیک انجام شود و بخش بزرگی از ارتباطات اجتماعی از صفحه نمایش عبور کند. در چنین شرایطی، پیادهروی در فضای سبز فقط فعالیت ورزشی نیست. فرد برای مدتی از محیطهای بسته فاصله میگیرد، حرکت میکند و در معرض محرکهای طبیعی قرار میگیرد. پژوهشی دیگر که در نشریه «گزارشهای علمی» منتشر شده است، نشان میدهد میزان ارتباط ذهنی افراد با طبیعت میتواند با میزان بهرهای که از تماس با طبیعت برای سلامت روان میبرند ارتباط داشته باشد. بنابراین فقط حضور فیزیکی در فضای سبز مطرح نیست؛ نحوه تجربه و توجه ما به محیط نیز اهمیت دارد.
نیم ساعت کافی است؟
یک مطالعه مقدماتی در هنگکنگ که نتایج آن در پایگاه پزشکی پابمد منتشر شده، برنامه پیادهروی هدایتشده ۳۰ دقیقهای در طبیعت را بررسی کرده است. در این پژوهش، شرکتکنندگان پس از برنامه بهبودهایی در برخی شاخصهای فشار روانی، تابآوری، توجه ذهنی و کیفیت خواب گزارش کردند. با این حال، پژوهشگران این مطالعه نیز بر مقدماتی بودن نتایج تأکید کردهاند. چنین پژوهشهایی به معنای آن نیستند که نیم ساعت حضور در طبیعت میتواند جای درمان پزشکی یا روانشناختی را بگیرد. اما از منظر سبک زندگی، پیام آن ساده است: فعالیتی کمهزینه و در دسترس میتواند به برنامه روزانه اضافه شود.
یک تغییر کوچک
لازم نیست برای تجربه طبیعت حتماً به سفر برویم. یک پارک محلی، خیابانی درختکاریشده یا مسیر پیادهروی کنار رودخانه میتواند شروع باشد. تفاوت اصلی شاید در هدفگذاری باشد. پیادهروی نباید همیشه با هدف کالریسوزی یا رسیدن به عدد مشخصی انجام شود. گاهی میتوان هدف را سادهتر تعریف کرد: نیم ساعت دور شدن از صفحه نمایش، حرکت کردن و توجه به محیط اطراف. در شهری که سرعت، صدا و اعلانهای دیجیتال دائماً توجه ما را تقسیم میکنند، طبیعت میتواند یکی از فضاهایی باشد که در آن دوباره آهستهتر زندگی کنیم.
منبع: پایگاه پزشکی پابمد