گروه فرهنگ و هنر: موزه هنر مدرن نیویورک، موما، برنامه پاییز مجموعه «دوشنبههای مدرن» را از سپتامبر ۲۰۲۶ آغاز کرده است؛ برنامهای که به تجربههای تازه در حوزه تصویر متحرک، سینمای تجربی و هنر رسانهای اختصاص دارد. این مجموعه سابقهای طولانی در فعالیتهای سینمایی موزه دارد و هنرمندان نسلهای مختلف را گرد هم میآورد تا آثارشان را در فضایی نزدیک و گفتوگومحور با مخاطبان ارائه کنند.
«دوشنبههای مدرن» فقط یک برنامه نمایش فیلم نیست. یکی از ویژگیهای اصلی آن، گفتوگوی مستقیم هنرمندان با تماشاگران پس از نمایش آثار است. به این ترتیب، مخاطب تنها بیننده یک فیلم یا اثر تصویری نیست، بلکه میتواند درباره ایدهها، شیوه تولید و تجربه هنرمند نیز گفتوگو کند.
از سینما تا هنرهای تجسمی
این برنامه در امتداد سنتی قرار دارد که موما برای دههها دنبال کرده است. موزه پیش از این نیز با برنامههایی به معرفی تجربههای تازه در سینما و ویدئو پرداخته بود. «دوشنبههای مدرن» ادامه همین مسیر است، اما با توجه بیشتر به مرزهای در حال تغییر میان سینما، هنرهای تجسمی، اجرا و فناوری.
برنامه پاییز امسال با شبی به آثار لی ییفان در ۲۱ سپتامبر آغاز میشود. در ۲۸ سپتامبر نیز برنامهای به مالی سودا اختصاص خواهد داشت. در ادامه پاییز، هنرمندان دیگری نیز در این مجموعه حضور خواهند داشت و آثار خود را برای مخاطبان ارائه میکنند.
تصویر متحرک در حال تغییر است
اهمیت چنین برنامهای را میتوان در تغییر مفهوم سینما جستوجو کرد. تصویر متحرک دیگر فقط به سالن تاریک و پرده بزرگ محدود نیست. هنرمندان معاصر از ویدئو، اجرا، رسانههای دیجیتال و شیوههای ترکیبی برای روایت ایدههای خود استفاده میکنند و همین مسئله مرز میان فیلمساز و هنرمند تجسمی را کمرنگتر کرده است.
موزه هنر مدرن نیز تلاش کرده این تغییرات را در برنامههای خود منعکس کند. برخی آثار ارائهشده در «دوشنبههای مدرن» برای نخستین بار در موزه نمایش داده میشوند و برخی دیگر با نمایشگاهها یا برنامههای همزمان آن ارتباط دارند.
در واقع، مخاطب این مجموعه با یک تجربه صرفاً سینمایی مواجه نیست. گاهی یک فیلم کوتاه، گاهی ویدئوآرت و گاهی اثری که ترکیبی از تصویر، صدا و اجراست، محور برنامه قرار میگیرد. همین تنوع باعث شده این مجموعه به محلی برای آشنایی با جریانهای تازه هنر تصویر تبدیل شود.
فرصتی برای هنرمندان تازه
یکی دیگر از ویژگیهای «دوشنبههای مدرن»، توجه به هنرمندان جوان در کنار چهرههای شناختهشده است. حضور نسلهای مختلف در کنار یکدیگر به مخاطب اجازه میدهد تغییر زبان تصویری در هنر معاصر را بهتر دنبال کند.
برنامه پاییز ۲۰۲۶ نشان میدهد موزههای بزرگ دیگر صرفاً محل نمایش آثار تاریخی و تثبیتشده نیستند. آنها میتوانند به آزمایشگاههایی برای تجربه شکلهای تازه هنر تبدیل شوند؛ جایی که سینما، ویدئو، اجرا و فناوری در کنار یکدیگر قرار میگیرند و مخاطب نیز بخشی از فرایند شکلگیری این تجربه هنری میشود.
این رویکرد همچنین به هنرمندان امکان میدهد آثار خود را خارج از قالبهای معمول سینمای تجاری ارائه کنند و با مخاطبانی روبهرو شوند که به دنبال تجربههای متفاوت و کمتر دیدهشده هستند. در چنین فضایی، موزه از یک محل نمایش به فضایی برای تولید، گفتوگو و کشف زبانهای تازه هنری تبدیل میشود.
برگرفته از: موزه هنر مدرن نیویورک