آنچه شاهدش هستیم شکل گیری مدارس خصوصی در برابر مدارس دولتی است. دولتها به جای ایجاد فرصت برابر برای آموزشوپرورش همه دانشآموزان که بتوانند به دانشگاه های دولتی راه یابند اجازه تأسیس مدارس غیر انتفاعی یا خصوصی را دادند تا شهریه نجومی 100 میلیون، 200 میلیون، 300 میلیون تا 500 میلیون تومانی از دانشآموزانی که والدینشان پولدار هستند دریافت کنند و آموزش خوب ارائه دهند و امکان رقابت را از دانشآموزان مدارس دولتی سلب کنند.
این نماد تبعیض آموزشی است که رئیسجمهور هم روی آن انگشت گذاشته است. علت این است که دانشآموزان در مدارس غیرانتفاعی از فضا، امکانات،آزمایشگاه و معلم بهتر در مقایسه با مدارس خصوصی استفاده میکنند و صندلی های دانشگاه های دولتی را پر میکنند. گفتنی است هر چند پیش از انقلاب چند مدرسه خصوصی وجود داشت، اما اکثر مدارس دولتی از کیفیت بالای آموزش برخوردار بودند، دلیلش این است که بسیاری از فرزندان روستایی و شهرهای کوچک به دانشگاه های دولتی و بزرگ راه پیدا میکردند، اما اکنون این روند معکوس شده است، یعنی ورود به دانشگاه بیشتر در اختیار پایتخت نشینان و کلانشهرها است نه شهرهای کوچک و روستاها.