خبرگزاری دانشجو نوشت: «اسماعیل بقائی» سخنگوی وزارت امور خارجه در نشست خبری روز دوشنبه ۱۹ مرداد، با اشاره به روز خبرنگار گفت: یاد و خاطره شهدای دیپلمات جمهوری اسلامی ایران در کنسولگری ایران در مزار شریف که در سال ۱۳۷۷ که در جریان حمله تروریستی شهید شدند، در کنار محمود صارمی، خبرنگار ایرنا را گرامی میداریم. به همین دلیل روز هفدهم مرداد به عنوان روز خبرنگار نام گذاری شده است.
وی افزود: شهادت خبرنگار در کنار دیپلمات به نظرم معنادار است. هر دو در جبهه تلاش برای تأمین منافع ملی، برای تبیین واقعیات و حقایق مربوط به ایران، زحمت میکشند، این روز را خدمتتان تبریک عرض میکنم. در یکی دو سال گذشته تعداد زیادی از همکاران شما، چه در ایران، چه در منطقه، در فلسطین، لبنان، جان خودشان را از دست دادند، در مسیر ایفای مسئولی که بر عهده گرفتند. جمعی از این عزیزان را در تصویر میبینید، کسانی که در فرهنگ و خبر فعال بودند. یاد آنها را گرامی میداریم، درود میفرستیم به همه این شهدای عزیزی که در این مسیر تلاش کردند و نهایتاً هم به شهادت رسیدند. همچنین ایام رحلت حضرت رسول اکرم و شهادت حضرت امام حسن مجتبی (ع) و امام رضا (ع) را هم تسلیت عرض میکنم.
گرفتن منافع کشور صورت میگیرد
سخنگوی وزارت امور خارجه در پاسخ به پرسشی که «در ده روز اخیر، همزمان با مطرح شدن ارجاع کنوانسیون وضعیت حقوقی دریای خزر از سوی دولت به مجلس برای تصویب، انتقادهایی درباره زمانبندی ارجاع این کنوانسیون به مجلس از سوی منتقدان مطرح شده است. همزمان، برخی منتقدان بهصراحت ادعا میکنند که ارجاع این کنوانسیون در شرایط فعلی، در حالی که هنوز خاتمه جنگ صورت نگرفته، ضرورتی ندارد. برخی دیگر نیز مدعی هستند که این ارجاع تحت فشار یک کشور خاص صورت گرفته است. پاسخ وزارت امور خارجه به این انتقادها چیست؟ و فکر میکنید زمانبندی انتخاب شده، تأمین کننده منافع ایران از تصویب این کنوانسیون است؟ گفت: شما هر زمانی که انتخاب کنید برای تصویب یک سند بینالمللی، میتوانید تحلیل کنید که زمان مناسبی است یا نامناسب. به هر حال، این سند از سال ۱۳۹۷ که امضا شده تا الان، ابعاد مختلف آن مورد بحث و بررسی قرار گرفته؛ نه فقط در وزارت امور، بلکه در سایر نهادهای ذیصلاح در تصمیمسازی و تصمیمگیری. جمهوری اسلامی ایران در مورد منافع و مصالح ملی، مستقل تصمیم میگیرد. فکر نمیکنم دیگر نیازی به توضیح باشد. ما نشان دادیم که تصمیمگیری در رابطه با عضویت در اسناد بینالمللی، منحصراً با در نظر گرفتن منافع کشور صورت میگیرد.
وی ادامه داد: این سند ۵ عضو دارد؛ پنج کشور ساحلی خزر. چهار کشور دیگر امضا کردند. اینکه کشور یا کشورهایی تمایل داشته باشند که این سند زودتر لازمالاجرا بشود، به خاطر اینکه میدانید مادامی که هر پنج کشور بهش ملحق نشوند، امکان اجرا شدن پیدا نمیکند، این خیلی طبیعی است. به هر حال، کشورهایی که تصمیم میگیرند برای تأمین مشترکشان یا برای مقابله با نگرانیهای مشترک، سندی را تدوین کنند، دوست دارند که آن سند لازمالاجرا بشود. از این جهت، کاملاً طبیعی است که کشورهای چهار کشور دیگر هم متمایل باشند که این سند زودتر لازمالاجرا شود.
بقائی خاطرنشان کرد: ما منافع خودمان را در نظر میگیریم، کما اینکه در این هفت سال، از سال ۱۳۹۷ تا الان، به جمعبندی نرسیده بودیم برای اینکه این سند را ارسال کنیم برای مجلس. این ارتباط دادن این موضوع به تحولات مرتبط با جنگ تحمیلی، خیلی وجهی ندارد. دیدگاهها مختلف است و ما هم احترام میگذاریم. النهایه، تصمیم بر عهده مجلس شورای اسلامی است، طبق قانون اساسی.
وی گفت: ما به عنوان دستگاه دیپلماسی، وظایف خودمان را انجام دادیم. باز هم در ادامه این مسیر باید هم تبیین بکنیم، هم توضیح بدهیم، دیدگاه مختلف را هم میشنویم، ولی تعیین تکلیف این سند بعد از هفت، هشت سال، قاعدتاً بر عهده مجلس شورای اسلامی است که انشاءالله انجام خواهد شد.
کشورهای منطقه به این جمعبندی رسیدهاند که امنیت کالای قابل خرید از دلالان نیست/ امنیت در منطقه ماهیتی تفکیکناپذیر دارد
سخنگوی وزارت امور خارجه در پاسخ به پرسشی درباره پیمان دفاعی مشترک پاکستان، عربستان و ترکیه و موضع وزارت خارجه و راهبرد ایران درباره چنین ائتلافهایی، گفت: در یک نگاه ما میتوانیم بگوییم که این تحول نشانه تغییر در ادراک کشورهای منطقه است. کشورهای منطقه با توجه به تحولات دو، سه سال اخیر دریافتند که امنیت کالای قابل خریداری از دلالان دروغین امنیت نیست. سیاست اصولی جمهوری اسلامی ایران همیشه این بوده که کشورهای منطقه را ترغیب کند به همکاری، تقویت اعتماد متقابل برای امنیت درونزا، بدون تکیه بر بازیگران خارج از منطقه. از این حیث، این تحول را باید مورد توجه قرار داد.
بقائی افزود: کشورهای منطقه پس از تحولات اکتبر سه سال پیش، آغاز طرحهای استعماری رژیم صهیونیستی در سرزمینهای اشغالی، نسلکشی در غزه و حملات این رژیم به لبنان و دیگر کشورهای منطقه، بیش از پیش به این جمعبندی رسیدهاند که بزرگترین تهدید علیه ثبات، امنیت و همکاری کشورهای منطقه، رژیم صهیونیستی است؛ تهدیدی که نهتنها منطقه ما، بلکه کل جامعه جهانی را تحت تأثیر قرار میدهد. جاهطلبیهای رژیم صهیونیستی دیگر موضوعی نیست که بتوان گفت بر کسی پوشیده است. طرح موهوم «اسرائیل بزرگ» که بهصورت رسمی حاکمیت ملی و تمامیت سرزمینی تعداد قابل توجهی از کشورهای منطقه را هدف گرفته است، در کنار حملات رژیم صهیونیستی علیه لبنان و سوریه و تهدیدهایی که علیه بسیاری از کشورهای منطقه، از جمله کشورهای حاضر در این تفاهم سهجانبه، صورت گرفته، همگی نشاندهنده تقویت این ادراک است که کشورهای منطقه نمیتوانند همچون گذشته صرفاً متکی به ادعای تأمین امنیت از سوی آمریکا باشند.
وی ادامه داد: ضمن اینکه آمریکا خود بخشی از علت ناامنی در منطقه بوده است. اگر حمایتهای همهجانبه آمریکا از رژیم صهیونیستی و پوشش سیاسی و تبلیغاتی که برای این رژیم ایجاد میکند وجود نداشت، قطعاً رژیم صهیونیستی نمیتوانست با چنین احساس مصونیتی از مجازات، جنایات خود را در منطقه به پیش ببرد. بنابراین، فکر میکنم باید این تحول را از این زاویه مورد توجه قرار دهیم. اعتقاد ما این است که امنیت در منطقه ماهیتی تفکیکناپذیر دارد و هر طرحی که مبتنی بر واقعیتهای ژئوپلیتیکی و تاریخی منطقه باشد، جامع و فراگیر باشد و دشمن و تهدید را بهدرستی شناسایی کند، این ظرفیت را دارد که به تقویت امنیت، جلوگیری از بیثباتی و مقابله با سوءاستفادههای رژیم صهیونیستی و متحدان آن در منطقه کمک کند.