اورتگا این اظهارات را در مراسم بزرگداشت چهلوهفتمین سالگرد انقلاب ساندینیستی در ماناگوآ مطرح کرد؛ انقلابی که در سال ۱۹۷۹ به سقوط حکومت آناستاسیو سوموزا، دیکتاتور وقت نیکاراگوئه، انجامید و اورتگا یکی از چهرههای اصلی آن بود. او گفت دیگر اجازه نخواهد داد مخالفان سیاسی به قدرت برسند و مدعی شد گروههای مخالف تحت حمایت آمریکا قرار دارند.
رئیسجمهور ۸۰ ساله نیکاراگوئه که از سال ۲۰۰۷ بدون وقفه در قدرت است، پیشتر نیز در دهه ۱۹۸۰ یک دوره ریاستجمهوری را تجربه کرده بود. او اعلام کرد که قصد دارد با همکاری مجلس تحت کنترل حزب حاکم، قوانین جدیدی تصویب کند تا مانع بازگشت مخالفان سیاسی به قدرت شود.
آخرین انتخابات ریاستجمهوری نیکاراگوئه در سال ۲۰۲۱ با انتقادهای گسترده بینالمللی همراه شد. در آن زمان بسیاری از رهبران مخالف بازداشت شدند و دولت اورتگا متهم شد که با حذف رقبای اصلی، شرایط رقابت آزاد را از بین برده است.
در سالهای اخیر، دولت اورتگا همچنین اصلاحات قانون اساسی متعددی انجام داده است. یکی از مهمترین تغییرات، انتصاب همسرش روزاریا موریو به عنوان «رئیسجمهور مشترک» بود؛ اقدامی که منتقدان آن را بخشی از تلاش برای ایجاد یک ساختار قدرت خانوادگی میدانند.
موریو سالها معاون رئیسجمهور بوده و اکنون همراه با اورتگا کنترل گستردهای بر نهادهای اصلی کشور، از جمله دستگاه قضائی، نیروهای امنیتی و ساختارهای دولتی دارد.
تصمیم اورتگا با واکنش شدید نهادهای حقوق بشری روبهرو شده است. ولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، هشدار داده که فضای سیاسی و مدنی در نیکاراگوئه بهشدت محدود شده و حذف امکان رقابت سیاسی، سرکوب مخالفان را تشدید خواهد کرد.
منتقدان حکومت اورتگا میگویند این کشور در سالهای اخیر به سمت یک نظام اقتدارگرا حرکت کرده است. شورای حقوق بشر سازمان ملل نیز پیشتر دولت او را به نقض گسترده حقوق بشر متهم کرده بود.
بحران سیاسی نیکاراگوئه از سال ۲۰۱۸ شدت گرفت؛ زمانی که اعتراضات گسترده علیه دولت با سرکوب نیروهای امنیتی مواجه شد. سازمانهای حقوق بشری اعلام کردند صدها نفر در جریان آن اعتراضات کشته شدند و هزاران نفر نیز کشور را ترک کردند.
آینده سیاسی نیکاراگوئه
اقدام جدید اورتگا در حالی صورت میگیرد که انتخابات عمومی بعدی قرار بود در سال ۲۰۲۷ برگزار شود. اکنون مشخص نیست این انتخابات بهطور کامل لغو خواهد شد یا حکومت شکل دیگری از فرایند سیاسی را جایگزین آن خواهد کرد؛ اما مخالفان میگویند هدف اصلی، جلوگیری از هرگونه انتقال قدرت است.
برای هواداران اورتگا، این تصمیم اقدامی برای «حفاظت از انقلاب ساندینیستی» و جلوگیری از دخالت خارجی معرفی شده است. اما مخالفان آن را نشانهای از تبدیل نیکاراگوئه به حکومتی میدانند که در آن رقابت سیاسی واقعی دیگر وجود ندارد.
اعلام پایان انتخابات میتواند یکی از مهمترین نقاط عطف در مسیر سیاسی نیکاراگوئه طی چند دهه اخیر باشد؛ کشوری که از مبارزه علیه دیکتاتوری سوموزا آغاز کرد، اما اکنون خود با اتهام تمرکز قدرت و محدود کردن دموکراسی روبهرو است.