به نوشته یدالله شهرجو، شاعر در صفحه شخصی خود اعضای این خانواده، شامگاه یکشنبه و تنها یک روز پیش از مراسم تشییع برادرشان عباس، از خانواده جواد ــ که فرزندش «علیرضا» را در این حادثه از دست داده بود ــ خواسته شد در جلسهای حاضر شوند. در این جلسه به آنها اعلام شد پیکری که طی ماههای گذشته به عنوان فرزندشان به خاک سپرده شده، متعلق به علیرضا نبوده است.
بر اساس این اطلاع، پیکر واقعی علیرضا به صورت کامل اما سوخته در سردخانه نگهداری میشده و اکنون پس از گذشت بیش از چهار ماه، خانواده باید بار دیگر مراسم تشییع و تدفین فرزند خود را برگزار کنند.
اعضای خانواده میگویند آنها پس از ماهها سوگواری، به سختی توانسته بودند با این مصیبت کنار بیایند، اما اعلام این خبر، تمام زخمها را دوباره تازه کرده و آنها را به ابتدای روزهای تلخ فقدان بازگردانده است.
همزمان با برگزاری مراسم تدفین عباس، برادر دیگر خانواده، در مقابل غسالخانه بهشت زهرای میناب، ابتدا پیکر بیجان علیرضا برای غسل و آمادهسازی تشییع منتقل شد؛ صحنهای که به گفته نزدیکان، اندوه خانواده را دوچندان کرده است.
این خانواده تأکید میکنند هنوز مشخص نیست مسئول این اشتباه چه شخص یا نهادی بوده است، اما آنچه امروز برای آنها باقی مانده، رنجی مضاعف و زخمی عمیقتر از گذشته است.
آنها میگویند: «احساس میکنیم دیگر حتی توان غصه خوردن هم نداریم. تنها با چشمانی ناباور، این اتفاقات را تماشا میکنیم؛ گویی حتی اشکی برایمان باقی نمانده است.»
این اتفاق پرسشهای جدی درباره روند شناسایی و تحویل پیکر قربانیان مطرح کرده و انتظار میرود ابعاد این ماجرا و مسئولیت احتمالی دستگاههای مرتبط به صورت شفاف بررسی و اطلاعرسانی شود.