تلاشها برای بازگشت به تفاهم در جریان است، ولی آتش هر دو طرف چنان تند و تیز است که بیم آن میرود ناگهانی حمله به پایگاههای نظامی چنان شدت یابد که به درگیری تمامعیار تبدیل شود. ترامپ خشمگین و عصبانی است و نهتنها بمباران نوار ساحلی ایران را افزایش داده، بلکه از گرفتن عوارض بیستدرصدی از کشتیها هم میگوید و باز هم محاصره دریایی ایران را پیش کشیده است. ایران موضوع عوارض را مطرح کرد و ترامپ، بهعنوان معاملهگری حسابگر، آن را قاپید.
تنگه هرمز با راهحل نظامی به جایی نمیرسد. توافق ایران و آمریکا گرهگشای کار است. تنگه هرمز دارایی گرانقیمتی است و نباید با افزایش هزینهها و برخوردهای نظامی دستخوش آسیب شود. مدیریت بحران لازمه دلبستگی به منافع ملی است. شعار و هیجان برای فرونشاندن خشم خوب است، ولی با شعار نمیتوان مشکلات کشور را از میان برداشت. کوتاه آمدنهای مقطعی برای منافع درازمدت، امری خردمندانه و بر پایه تدبیر است. ایران و آمریکا بهناگزیر باید از طریق مصالحه سیاسی به این بحران پایان دهند. منافع ملی پایه و اساس هر تصمیم و برنامهای خواهد بود. تخریب روند صلح هیچ سودی را متوجه کشور نخواهد کرد. ما به صلح و آرامش برای ساختن کشور و جبران خرابیها نیاز داریم.