معنا و مفهوم این گزارش این است که ایرانیها در طول یک سال ۶۲ درصد تورم را تجربه کرده و در فاصله خرداد سال گذشته تا خرداد امسال، ۶۲ درصد گرانتر زندگی کردهاند و قدرت خریدشان نیز ۶۲ درصد کاهش یافته است.
نکته مهم دیگر اینکه تورم نقطهبهنقطه خرداد امسال نسبت به خرداد سال گذشته به عدد ۸۸.۶ درصد رسیده است. مفهوم این تورم آن است که افراد در خرداد امسال، کالاها را ۸۸.۶ درصد گرانتر از خرداد سال گذشته خریداری کردهاند.
تورم در تعدادی از کالاها سهرقمی شده که به 10 مورد آن اشاره میشود:
۱ روغن: ۲۷۸ درصد
2. گوشت قرمز و مرغ: 178 درصد
3. پنیر و تخم مرغ: 152 درسد
4. دخانیات: ۱۷۳ درصد
5. خوراکیها و آشامیدنیها: ۱۳۳ درصد
6. نان و غلات: ۱۲۸ درصد
7. حملونقل: ۱۰۳ درصد
8.میوه و خشکبار: 100 درصد
9. خوراکیها: ۹۱ درصد
10. پوشاک و کفش: ۵۹ درصد
گزارش مرکز آمار نشان میدهد که مصرف خصوصی افراد در خرداد امسال نسبت به خرداد سال گذشته کاهش یافته است؛ یعنی مصرف خانوارها افت کرده و کالری کمتری مصرف کردهاند یعنی کمتر خوردهاند. شگفت آنکه ایرانیها ۶ سال متوالی است که افت رفاه را تجربه میکنند. وقتی اوضاع اینگونه است، تحریم و جنگ هم رخ میدهد، حدود ۵۰ درصد مردم زیر خط فقر قرار میگیرند و طبقه متوسط که پیش از این دستش به دهانش میرسید، به تدریج به زیر خط فقر میرود. این همان واقعیتی است که محمدرضا باهنر عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: در طول هشت سال 1000 درصد تورم در اقتصاد کشور رخ داده است.
علت چیست؟ ماجرا چیست؟ چرا به اینجا رسیدهایم؟ چرا توسعه اقتصادی، رفاه و معیشت مردم، اولویت دولتها و مجالس نبوده است؟