در زمستان هم ناترازی گاز و برق تکرار میشود و نشان میدهد که مسئله از بحران فراتر رفته و به چالشی ساختاری تبدیل شده است.
پرسش این است که اگر تنش سیاسی و بینالمللی ادامه پیدا کند و راهی برای کاهش فشارهای اقتصادی و تحریمی پیدا نشود، وضعیت زیرساختهای کشور چگونه خواهد بود؟ واقعیت این است که صنعت آب، برق، نفت و گاز برای نوسازی و توسعه به سرمایهگذاری خارجی و داخلی نیاز دارد که تحریم، جنگ و محاصره دریایی مانع تحقق آنها شده است. نیروگاهها، شبکههای انتقال و تأسیسات تولیدی سالهاست با محدودیت منابع مالی و دسترسی به فناوریهای جدید جهانی روبهرو هستند.
نتیجه این وضعیت را میتوان در خاموشیها، افت راندمان شبکه و افزایش شکاف میان تولید و مصرف مشاهده کرد. نگرانی آنجاست که مشکلات موجود با تنش امنیتی و نظامی گره بخورد. زیرساختهای انرژی جزو داراییهای ملی محسوب میشوند. نیروگاهها، پالایشگاهها، خطوط انتقال برق و مراکز تولید گاز، شریانهای حیاتی اقتصاد هستند و هرگونه اختلال در عملکرد آنها میتواند آثار زیانبار بر زندگی مردم، صنایع و خدمات عمومی بر جای بگذارد. تجربه کشورها نشان داده است که آسیبپذیری زیرساختها در شرایط تنش، هزینهای است که شهروندان عادی آن را پرداخت میکنند. خاموشیها، محدودیت در تأمین آب، اختلال در تولید صنعتی و فشارهای اقتصادی از جمله پیامدهایی است که ممکن است در صورت ادامه تنش، جنگ، تحریم و محاصره دریایی اتفاق بیفتد.
از این رو، مسئله آب و برق صرفاً یک موضوع فنی یا مدیریتی نیست. امنیت انرژی به امنیت ملی و رفاه عمومی گره خورده است. هر اقدامی که به کاهش تنش، جذب سرمایه، نوسازی زیرساختها و افزایش تابآوری شبکههای حیاتی کشور کمک کند، سرمایهگذاری برای زندگی روزمره مردم است. کمبود انرژی فراتر از گرما و سرماست. پرسش این است که آیا کشور میتواند از چرخه تکراری ناترازی، فرسودگی زیرساختها و بحرانهای فصلی عبور کند یا خیر؟ معامله با آمریکا میتواند از نگرانی مردم از حمله احتمالی به زیرساختها بکاهد. در همین حال سخنگوی وزارت امور خارجه پاکستان اعلام کرد: اسلام آباد مراسم امضای توافقنامه صلح آمریکا و ایران را به صورت آنلاین و ویدیویی برگزار خواهد کرد.