شرط اولیه برای اینکه دو کشور به توافق یا تفاهم برسند این است که ترک مخاصمه اعلام کنند و ایران تنگه هرمز را باز کند و امریکا هم به محاصره دریایی پایان دهد.
آنچه که از مفاد تفاهمنامه به بیرون درز کرده این است که قرار است یک تفاهمنامه یا یک یادداشت تفاهم به ۳۰ روزه یا ۶۰ روزه بین ایران و آمریکا به امضا برسد و آتش بس ۶۰ روزه برقرار باشد، اما ماجرای حمله اسرائیل به جنوب لبنان و همچنین مطالبه حداکثری امریکا از ایران و همچنین مطالبه حداکثری ایران از آمریکا برای برداشتن تحریمها و آزادسازی پولهای بلوکه شده توافق را هم نزدیک کرده و هم دور کرده است.
این جملهای است که مقامات ایرانی گفتهاند که توافق هم نزدیک است و هم دور. آنچه که واقعیت دارد این است که دو طرف تمایلی به جنگ ندارند، بلکه تمایل هر دو به نوعی سازش و امتیاز دهی است.
برای دستیابی به تفاهم در گام نخست باید تنگه هرمز را باز و همزمان محاصره دریایی بنادر ایران برداشته شود. واقعیت این است که هر نوع تفاهم یا جنگ سه ضلع دارد؛ یک ضلع آن ایران، ضلع دیگر آمریکا و ضلع سوم اسرائیل است. اگر منافع اسرائیل در تفاهمنامه یا یادداشت تفاهم تأمین نشود اسرائیل زیر میز خواهد زد و جنگ را آغاز میشود. باید دانست که هزینه تحریم، جنگ و محاصره دریایی بیشتر از هزینه دیپلماسی و سازش است. توییت روز گذشته قالیباف که گفت ما با موشک امتیاز میگیریم و همچنین توییت ترامپ که شروط قبلی اش را تکرار کرد بیانگر آن است تفاهمی در کار نیست.