تورم و شاخص فلاکت

با این حال، مشاهدات میدانی و آنچه مردم در زندگی روزمره خود حس می‌کنند، روایت دیگری دارد.
در این ارتباط:
۱. تورم سالانه (۱۲ ماهه منتهی به فروردین ۱۴۰۴) نشان می‌دهد که در طول یک سال، یعنی از فروردین سال گذشته تا فروردین امسال، هزینه زندگی ایرانیان بیش از ۵۰ درصد افزایش یافته است. به بیان دیگر، مردم نسبت به یک سال قبل، بیش از ۵۰ درصد بیشتر هزینه کرده‌اند. این موضوع به معنای فشار بیشتر بر زندگی، سخت‌تر شدن معیشت و کاهش قدرت خرید افراد است.
۲. تورم نقطه به نقطه که بانک مرکزی اعلام کرده، در فروردین ۱۴۰۵ نسبت به فروردین سال گذشته ۶۷ درصد بوده است. یعنی شهروندان در فروردین امسال نسبت به فروردین سال گذشته، ۶۷ درصد بیشتر هزینه کرده‌اند.
۳. تورم ماهانه فروردین امسال نسبت به اسفند سال گذشته ۸.۹ درصد بوده که رکورد زده است. معنای این شاخص آن است که شهروندان در فروردین نسبت به اسفند، نزدیک به ۹ درصد بیشتر هزینه کرده‌اند.
تورم پدیده‌ای خطرناک و ویرانگر در همه جوامع است؛ به‌ویژه برای اقشار فرودست. به همین دلیل دولت‌های پیشرفته تلاش می‌کنند تورم بین صفر تا ۵ درصد یا حداکثر ۹ درصد یعنی یک رقمی باشد. وقتی تورم در جامعه دو رقمی می‌شود زندگی را به مخاطره می‌اندازد.از سوی دیگر، شاخص فلاکت به سطح ۱۳ سال قبل، یعنی سال ۱۳۹۲ (پایان دولت احمدی‌نژاد و آغاز دولت روحانی) بازگشته و به ۵۸ رسیده است. شاخص فلاکت از مجموع نرخ تورم سالانه و نرخ بیکاری سالانه به دست می‌آید.
تورم و شاخص فلاکت، معیار سنجش توسعه، رشد اقتصادی، پیشرفت یا عقب‌ماندگی کشورها هستند. متأسفانه تحریم، سوءمدیریت و جنگ، هم تورم را افزایش داده‌اند و هم شاخص فلاکت را بالا برده‌اند. کسانی که به دنبال جنگ هستند و به تورم و شاخص فلاکت توجهی ندارند، باید به خود آیند و ببینند چرا و به چه دلیل روند تورم و شاخص فلاکت افزایشی شده است.