ستاره صبح - مصطفی فروغی: انگار قرار نیست سایه جنگ از سر مردم و کشور دور شود. فشار آمریکا فزاینده و چندوجهی شده است؛ از تحریم تا حمله به کشتی ایرانی و جنگ. ترامپ با بهرهگیری از سیاست چماق و هویج میکوشد جمهوری اسلامی را پای میز مذاکره بکشاند تا به خواستههایش تن دهد. در چنین شرایطی، مذاکره، توافق، بدهبستان، جنگ و مقاومت دو روی یک سکه هستند. جنگ ۱۲ روزه، جنگ ۴۰ روزه برای مردم و کشور ناخوشایند بود. تجربه نشان داده جنگها برنده ندارند؛ بلکه دو طرف درگیر به دلیل ویرانی و خسارت انسانی و مالی که میپردازند، بازنده هستند. به همین دلیل است که انتهای جنگها آتشبس، توافق و مصالحه است. البته بسیاری از رهبران جهان به دور از هیاهو و هیجان احساسات و میدان را مدیریت میکنند و یا پای میز مذاکره، جنگ را پایان میدهند تا برای مردم آسایش خلق کنند. شرایط «نه جنگ و نه صلح» به زیان همگان است. سیاستمداران باید این واقعیت را درک کرده و به سمت صلح، توافق و امتیاز دادن و امتیاز گرفتن حرکت کنند.
در بین مسئولان کنونی محمدباقر قالیباف را سیاستمداری واقعبین، واقعگرا و میانهرو و اهل مصالحه و بدهبستان برمیشمارند. او تنها مقامی بود که پس از جنگ ۱۲ روزه در تلویزیون ظاهر شد، واقعیتها را بیان کرد و گفت: ما در طراحی دشمن غافلگیر شدیم، چشمهایمان را از دست دادیم (منظور پدافند هوایی بود)، مغزهایمان را نیز از دست دادیم (منظور ترور فرماندهان سپاه بود). این اظهارات نشان از درک واقعیتهای روی زمین داشت. قالیباف که حکم فرماندهی جنگ را از رهبر شهید دارد در تازهترین اظهارنظر گفته است: «از جنگ اول تا جنگ دوم طراحی صورت گرفت و قابلیتها نشان داده شد اما این بدان معنا نیست که ما در قدرت نظامی از آمریکا قویتر هستیم. مشخص است که پول، تجهیزات و امکانات آمریکاییها از ما بیشتر است چون مدام در دنیا جنایت و تهاجم کردند و تجربه آنها هم از ما بیشتر است. رژیم صهیونیستی هم که نوکر و عمله آمریکا در منطقه است، از قدرت بالایی برخوردار است.»
مردم پیام قالیباف را درک میکنند و از او حمایت میکنند و پای ایران و تمامیت ارضی آن میایستند.
البته کسانی هستند که کماکان مخالف مذاکره و مصالحه هستند و مقابل قالیباف و تیم مذاکره کننده ایستادهاند. امروز روز حفظ وطن و زیرساختهاست. تهدیدات ترامپ را نباید توخالی و بلوف ارزیابی کرد، بلکه باید جدی گرفت و کاری کرد که زیرساختها که زندگی مردم با آنها گره خورده باقی بمانند و زندگی بر مردم سختتر از این نشود.