۱. حفظ کرامت و احترام انسان
حتی بعد از مرگ، بدن انسان محترمه. پوشاندن بدن یعنی «این هنوز یک انسانه، نه یک شیء». همون منطقی که در زندگی باعث رعایت حریم و پوشش میشه.
۲. رعایت حیا و احساس بازماندگان
دیدن بدن بیجان و برهنه میتونه برای اطرافیان آزاردهنده و تکاندهنده باشه. پارچه کمک میکنه شوک روانی کمتر بشه و فضا انسانیتر بمونه.
۳. پذیرش واقعیت مرگ به شکل آرامتر
پارچه مثل یک مرز نمادینه؛ بین زندگی و مرگ. کمک میکنه ذهن اطرافیان با فقدان کنار بیاد، بدون مواجهه مستقیم با جزئیات جسمانی مرگ.
۴. باورهای دینی و آیینی
-
در اسلام، پوشاندن بدن و سپس غسل و کفن جزو واجباته و نشانه احترام به «بدن امانتی» انسانه.
-
در مسیحیت و یهودیت هم پوشش مرده نشانه شأن انسانی و آمادگی برای خاکسپاریه.
-
حتی در فرهنگهای باستانی، مرده را میپوشاندند تا «با حرمت» به جهان دیگر بره.
۵. دلیل عملی هم دارد
پس از مرگ، تغییرات طبیعی بدن شروع میشه. پارچه هم برای پوشاندن این تغییراته و هم حفظ نظم و آرامش محیط.
بهطور خلاصه:
پوشاندن و یا کفن کردن جنازه، بیشتر از اینکه برای «متوفی» باشد، برای انسان بودن ما زندههاست؛ برای احترام، حیا، آرامش و پذیرش فقدان.