مستند پله
جدیدترین فیلمی که از «پله» ساخته شد مستند زندگینامه وی است که کمپانی نتفلیکس در سال ۲۰۲۱ منتشر کرد. این مستند که «بن نیکولز» و «دیوید تری هورن» کارگردانی آن را بر عهده دارند، به زندگی پله از دوران کودکی تا ایستگاه پایانی فوتبال حرفهای او با تیم فوتبال نیویورک کاسموس پرداخته است. این مستند همچنین شامل فیلمهای آرشیوی زیادی از جمله بازیها و مصاحبههایش است و نیم نگاهی هم به پیشینه سیاسی برزیل و دیکتاتوری نیز دارد. بسیاری از بخشهای تاریخ فوتبال و همچنین تاریخ برزیل از طریق مصاحبههای معاصر با او و دیگر همبازیهایش و همچنین اعضای خانواده، مربیان، روزنامهنگاران و سیاستمداران روایت شده است.
بهیادماندنیترین حضور پله در سینما
حضور پله تنها به آثار مستند محدود نیست و او در چند فیلم سینمایی داستانی نیز ظاهر شده است. شاید بهیادماندنیترین حضور پله در سینما در فیلم «فرار بهسوی پیروزی» رقم خورد جایی که او در سال ۱۹۸۱ در فیلمی به کارگردانی «جان هیوستون» با «سیلوستر استالونه» همبازی شد و در نقش «سرجوخه لوئیس فرناندز» ظاهر شد. پله درباره این فیلم گفته: «از بین فیلمهایی که در آن بازی کردم، بدون شک یکی از فیلمهایی که بیشترین لذت و شناخت را به من داد، «فرار بهسوی پیروزی» بود که در آن «سیلوستر استالونه» و «مایکل کین» نیز حضور داشتند.» این بازیگران این شانس را داشتند که با بهترین بازیکن تمام دوران به توپ ضربه بزنند. این فیلم داستان یک مسابقه فوتبال بین بازیکنان آلمانی و اسیران جنگی است که برای تبلیغ رژیم نازی ترتیب داده شده است و تنها نقشآفرینی پله در هالیوود محسوب میشود.
نخستین حضور پله بر پرده نقرهای
نخستین حضور پله در سینما به سال ۱۹۶۲ و پیش از بازنشستگی او بازمیگردد که در فیلمی با نام «پادشاه پله» در نقش خودش ظاهر شد. این فیلم به کارگردانی «کارلوس هوگو کریستنسن» داستان زندگی پسری را روایت میکند که در منطقه ترس کوراسویس برزیل متولد شده است. پله ۲۲ ساله بود و دو بار قهرمان جام جهانی شده بود. در این فیلم چند بازیکن از تیم فوتبال مردان برزیل مانند «زیتو» و «پپه» نیز حضور دارند.
نقشآفرینیهای پله
تقریباً ۱۰ سال پس از اولین حضور پله در سینما، او این شانس را داشت که در مقابل چهرههای شاخص سینمای برزیل چون «اسکاریتو» و «گرانده اوتلو» بازی کند و در فیلم «ماجراهای یک مرد با زنان و مشاغل متعدد» ساخته «میگوئا بورخش» نقش ویژهای را ایفا کرد. پله سال بعد در فیلمی به کارگردانی «اسوالدو سامپایو» با عنوان «تا مارس» در نقش اصلی ظاهر شد و در آن در نقش فردی بازی کرد که بردهها را تشویق به فرار از محلههای خود و رسیدن به آزادی میکند. او در فیلم «جیببرها» (۱۹۷۹) به کارگردانی «آنسلمو دوارته» بار دیگر در نقش خودش بازی کرد و بازهم با «پائولو گولارت» همبازی شد. پس از بازنشستگی از فوتبال، این ستاره مربی تیم جوانان سانتوس شد و به فردی به نام فردریکو (گولارت) کمک میکند تا کودکانی را که در حاشیه زندگی میکنند دعوت به مشارکت در پروژههای اجتماعی کنند و برخی از آنها را برای تمرین فوتبال میبردند. در همین حال، آنها سعی میکنند فردی را که از کودکان برای ارتکاب جرم استفاده میکند، دستگیر کنند. «پدرو میکو» (۱۹۸۵) ساخته «ایپوژوکا پونتس» فیلم بعدی این ستاره سابق دنیای فوتبال است که در آن در نقش اصلی بازی کرد. این فیلم داستان دزد جواهراتی را روایت میکند که باند اراذلواوباش خود و پلیس را فریب میدهد. صدای ضبط شده این فیلم کیفیت خوبی نداشته و به همین دلیل سازندگان به دوبله متوسل شدهاند و «میلتون گونسالز» صداپیشگی نقش پله را بر عهده داشته است. «ولگردها و پادشاه فوتبال» ساخته «کارلوس مانگا» نیز یک کمدی برزیلی است که در سال ۱۹۸۶ عرضه شد و پله نقش ناسیمنتو، روزنامهنگار ورزشی را بازی میکند که در طول یک مسابقه، در دقیقه ۳۵ نیمه دوم، او قبول میکند که بهعنوان دروازهبان بازی کند. او به تیم باشگاه فوتبال امپندسیا کمک میکند و درنهایت گلی را به ثمر میرساند که بازی را تغییر میدهد. پله همچنین در تلویزیون نیز حضور داشته و در چند سریال تلویزیونی برزیلی و مستند اغلب در نقش خودش ظاهر شده است.
زندگینامه «پله» پرفروش شد
با درگذشت «پله» ستاره سابق دنیای فوتبال، کتاب زندگی این اسطوره ورزشی در صدر فهرست پرفروشها در آمریکا قرار گرفت. او در کتاب «چرا فوتبال مهم است: نگاهی به بیش از شصت سال فوتبال بینالمللی» که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، مسیر ظهور خود بهعنوان یک ستاره زمین فوتبال را دنبال میکند؛ از خیابانهای فقرزده سائوپائولو تا سه بار برنده شدن جام جهانی. او همچنین به کار خود در مبارزات حقوق بشری، بهویژه کمک به کودکان فقیر در برزیل اشاره میکند که باعث شد او بهعنوان سفیر سازمان ملل انتخاب شود و نشان شوالیه افتخاری از بریتانیا دریافت کند.