مارکو روبیو وزیر خارجه آمریکا در سفر اخیر خود به یونان با تحریف تاریخ، هخامنشیان را «ویرانگر تمدن» معرفی کرد؛ روایتی یک‌سویه که با اسناد غیرقابل‌انکار کتیبه‌های باستانی گنجنامه همدان به چالش کشیده می‌شود. این سنگ‌نوشته‌های به‌جامانده از داریوش و خشایارشاه با قدمت ۲ هزار و ۵۰۰ سال، نه نشان ویرانی، بلکه گواهی بر حکمرانی مبتنی بر قانون، نبوغ، نظم و یکپارچگی سرزمینی است که نشان می‌دهد برخلاف ادعای این سیاست مدار خام و جاه طلب، تمدن چندهزار ساله ایران نه یک نیروی تخریب‌گر، بلکه معماری نظم‌بخش در جهان کهن بوده است. در دامنه الوند و در جوار کتیبه‌های تاریخی گنجنامه همدان، جایی که پایتخت تاریخ و تمدن ایران زمین خوانده می شود، جایی که فرمان‌های به‌جامانده از دوران هخامنشیان پس از گذشت بیش از ۲ هزار سال همچنان پابرجاست، تاریخ ایران بی‌نیاز از هرگونه تفسیر سیاسی، روایتگر شکوه تمدنی است که قرن‌ها پیش از شکل‌گیری بسیاری از قدرت‌های امروزی جهان، در عرصه فرهنگ، حکمرانی و هنر حرف‌های بسیاری برای گفتن داشت. این سنگ‌نوشته‌ها که به فرمان داریوش بزرگ و خشایارشاه شاهان هخامنشی نگاشته شده‌اند، بخشی از شناسنامه تاریخی ایرانیان و گواهی ماندگار بر پیشینه کهن این سرزمین هستند. از تخت جمشید و پاسارگاد تا گنجنامه همدان، هر اثر تاریخی روایتی از ریشه‌های عمیق تمدنی این سرزمین را بازگو می‌کند. پیام این میراث روشن است؛ شناخت تاریخ ایران نیازمند رجوع به واقعیت‌های مستند و احترام به میراث ملت‌هاست.