حسام ندیمی در رابطه با جرقه شروع اعتراضات اخیر گفت: اعتراضات از هر قشر و گروهی واقعی است. دیدن وضعیت بازار بدون جنگ هم نگران کننده است. اگر از کسبه سؤال کنید چطور روزگارشان را میگذرانند متوجه میشوید که چقدر وضع مردمو دیگر طبقات بد است.
بسیاری از کسب و کارها تعطیل شدهاند. صنف پوشاک در آستانه عید کاملاً کم رونق است و کسبه دست روی دست گذاشتهاند. حتی مغازههایی که در شلوغترین مناطق بازار قرار دارند از بدی بازار حرف میزنند.
دانشجویان فرزندان همین مردم هستند. جوانی که کار ندارد، پول ندارد و امید اش را از دست داده به فردی معترض تبدیل میشود. به عقیده من دو طرف از مرزهایی که نباید کردهاند و تابوهایی شکسته شده است. از مرزهای تاریخی و روانی رد شدهایم.
وقتی بازار تهران و بازار شهرهایی دیگر در آستانه عید اینطور بی رمق و خاموش است، معلوم است که وضع دیگر شهرها چه خواهد بود. چطور از جوانی که این وضعیت را میبیند و در این وضعیت اقتصادی وحشتناک زندگی میکند انتظار داریم خاموش بماند. آغاز موج دوم اعتراضات قابل پیش بینی بود. حتی به عقیده من با ادامه داشتن این وضعیت بازار باز هم به اعتراضات میپیوندد.
ندیمی افزود: بازار عقل اقتصادی دارد و اعتراض اش احساسی یا سیاسی نخواهد بود. شاید بتوان اعتراضات دانشجویان را احساسی تحلیل کرد، ولی اگر بازار به اعتراضات بپیوندد دیگر نمیتوان گفت این یک کار سیاسی یا هیجانی است. حتی بدون جنگ هم این وضعیت قابل ادامه دادن نیست و از سرگیری اعتراضات پیش بینی میشود.
وی در ادامه اضافه کرد: متاسفانه در ناآرامیهای اخیر میزان خشونت بالا بود حتی تعداد رسمی کشته شدگان که ۳۲۰۰ نفر اعلام شده نیز رقمی بسیار وحشتناک و بی سابقه است. در ۵۰ سال گذشته کدام واقعه چنین خون ریزی به دنبال داشت؟!
۱۲ روز جنگ با اسرائیل که در وحشیگری مانندی ندارد و از هیچ استاندارد اخلاقی پیروی نمیکند این همه تلفات نداشت و کمی بیش از دویست نفر شهید داشتیم. اما درناآرامی های اخیر کشور از مرزی تاریخی گذشت.
این کارشناس و تحلیلگر سیاسی در رابطه با نسبت حوادث دی با اعتراضات دانشجویان اظهار داشت: اعتراضات امروز نسبتی با خشونت اخیر دارد. دانشجویان در نقطهای از تاریخ ایستادهاند که زیر فشار عامل خارجی یعنی هراس جنگ قرار دارند. گویی برای این جوانان راه برگشت و راه رو به جلو وجود ندارد.
چند سناریو در آن واحد با هم رخ دادهاند. ماتمی که شاهد اش بودیم برای همه ما تجربه نشده بود و بلافاصله بعد از آن با هراس از وقوع جنگ روبرو شدیم. خشم و سوگ تجربه نشده و اتفاقاتی که پشت سر هم رخ داد این جوانان را به بلوغی اجتماعی رسانده است.
وی گفت: برای تحلیل آن چه از دی ماه تاکنون رخ داد به گذشت زمان نیاز داریم. یکی از مهمترین عوامل اعتراضات دانشجویان از دست دادن دوستانشان است. زمان جنگ ایرانو عراق دیالوگ معروفی رواج داشت و میگفتند ما جا ماندهایم امروز این جوانان آن حرف را زندگی میکنند. دوست یا همکلاسی خود را از دست دادهاند و با اعتراض در صحن دانشگاه به این شکل ادای دین میکنند.
ندیمی در رابطه با انگیزههای دانشجویان از شکل دادن به تجمعات اعتراضی در دانشگاهها گفت: بسیاری فکر میکردند بعد از حوادث دی ماه دیگر اعتراضی شکل نمیگیرد. ولی به عقیده من این اعتراضات ادامه خواهد داشت و گسترده میشود و فراتر از دانشگاه میرود.
وی در این خصوص خاطرنشان ساخت: اعتراض در محیط دانشگاه یک حرکت مدنی و قابل کنترل است. وقتی اعتراض به خیابانها کشیده میشود از کنترل خارج شده و درگیری و خشونت به اصناف و مراکز دولتی و... سرایت میکند.
دانشگاه جای روبرو شدن افکار و عقاید مختلف ومتفاوت است. آنجا اسلحهای نیست، چوب و چماق نیست و اگر درگیری رخ بدهد قابل کنترل خواهد بود. از این نگاه نباید صدای اعتراض دانشجو در دانشگاه را قطع کرد. مگر اینکه جنگ دانشگاهها را به تعطیلی یا کلاسهای مجازی بکشد.
حسام ندیمی در پایان گفت و گو تاکید کرد: میتوان جلوی سیل سد بست ولی آب منحرف میشود و از جای دیگری میآید و تخریب میکند. اگر خشم در جوانان دانشجو تخلیه نشود، این عصبانیت از خیابانها سر در میآورد.