ستاره صبح، فائزه صدر: تحرکات نظامی ایالات متحده در روزهای اخیر، نشان می‌دهد که آمریکا در حال تقویت نیروهای خود در خاورمیانه و ارسال سامانه‌های پدافندی به کشورهای عربی است. این اقدامات به احتمال از سرگیری جنگ با ایران جان داده و این سؤال را مطرح کرده که آیا جنگ دیگری، همانند درگیری های قبلی خواهد بود یا خیر؟ ستاره صبح در گفت‌وگو با فریدون مجلسی، کارشناس و تحلیلگر سیاسی به بررسی این موضوع پرداخته که در ادامه می‌خوانید:
فریدون مجلسی در پاسخ به سؤالی درباره چگونگی ابعاد جنگ دیگر ایرن و آمریکا، گفت: جنگی که در انتظارش هستیم شاید شبیه به دو جنگ قبلی باشد، ولی به احتمالی می‌تواند متفاوت از دو درگیری پیشین باشد، زیرا این بار اگر آمریکا وارد جنگ شود برای وارد کردن ضربه برنامه ریزی می‌کند. من امیدوارم افرادی که مسئولیت و اختیار دارند در این شرایط حساس به حفظ مقام و موقعیت خود فکر نکنند و به آینده کشور و ملت فکر کنند. این مردم می‌خواهند زندگی کنند و این جنگ سختی‌ها را برایشان سخت کرده است آنها جنگ نمی‌خواهند.
وی در ادامه افزود: حاکمان آرزوها، آرمان‌ها و ایدئولوژی خود را دارند. در سال‌های گذشته رنگ تصمیم گیری‌های ایدئولوژیک در کشور تندتر شده است. زیر ساخت مقاومت طی سالیان متوالی با هزینه تقویت شد و این تصور را ایجاد کرد که شاید با تقویت محور مقاومت بتوان نسخه موجودیت اسرائیل را پیچید. به موازات این اقدامات، طرف مقابل نیز دست به تجهیز و تقویت زد و با آمریکا هماهنگی نزدیکی پیدا کرد و با ایران وارد جنگ شد.
مجلسی با اشاره به ضربه‌ای که از بین رفتن برجام به مناسبات بین‌المللی ایران زد، یادآور شد: ما در زمان تصویب برجام طوری رفتار کردیم که بازگشت ایران عرصه بین‌الملل کلید خورد و در مقابل آن نظارت بیشتر بر برنامه اتمی قرار گرفت. کار به خوبی پیش می‌رفت و متأسفانه معلوم نشد در زمانی نادرست برجام دچار فروپاشی شد؟! گروه‌هایی که برجام را در صحن علنی مجلس آتش می‌زدند امروز قدرت را در دست گرفته‌اند.
وی در این خصوص گفت: رویارویی بیشتر ایران و آمریکا از زمان خروج آمریکا از برجام و وقتی که دیگر برجامی باقی نماند، شروع شد. دو طرف تجهیز شدند و دو جنگ اخیر نتیجه نادیده گرفتن و کنار گذاشتن برجام بود. ویرانی غزه، از بین رفتن حماس، درهم شکستن مقاومت سوریه، فرار بشار اسد، ضرباتی که به حزب الله وارد شد و از همه مهم‌تر حمله به ایران و شهادت رهبر و فرماندهان نظامی و ویرانی‌هایی که به جا مانده همه نشان دهنده جدی بودن طرف مقابل در تصمیم اش است. این تصمیم با از بین رفتن برجام آغاز شد و با هفت اکتبر عملیات اجرایی‌اش کلید خورد.
این کارشناس سیاست خارجی ضمن تاکید بر لزوم واقع بینی و صلح اندیشی، اضافه کرد: در جنگ‌ها همواره ادعا می‌شود که ما از همیشه قوی‌تر هستیم و... اما نباید فراموش کنیم که زیرساخت‌های ما آسیب دیده است. توان فولاد و پتروشیمی ما آسیب دیده و زنجیره‌هایی از صنایع کشور تعطیل شده‌اند. نیروی هوایی ما آسیب زیادی دیده است. اگر قدرت موشکی نداشتیم مشخص نبود که در این دو جنگ چه بر سرمان آمده بود؟! باید ببینیم آیا ما در این سال‌ها در ارزیابی خود زیاده روی نکرده بودیم؟ محدودیت‌ها را باید پذیرفت و با انتخابی هوشمندانه بقای کشور و ملت را تضمین کرد. آزموده را آزمودن خطاست نباید ضرباتی شدیدتر را بیازماییم.
وی گفت: آمریکا خطاهای خود در افغانستان یا عراق را در ایران تکرار نخواهد کرد. آنها درباره دام‌های بزرگی که حمله زمینی بر سر راهشان قرار می‌دهد آگاهی کامل دارند. ولی عدم اشغال برخی از نقاط کشور را نمی‌توان تضمین کرد. شاید مناطق حساس و نقاط تولید انرژی گروگان گرفته شود. جنگ در هر سطحی زندگی را برای مردم ایران سخت‌تر خواهد کرد. اگر جنگ در این سطح باشد آمریکا دیگر اصراری به پایان دادن این اشغال نخواهد داشت. اگرچه گروه کوچکی در داخل چند مقر تبلیغاتی را در اختیار دارند و بر آتش جنگ نفت می‌پاشند.
این تحلیلگر سیاسی با اشاره به تجربه ناموفق ایران و آمریکا در مذاکره، متذکر شد: حضور نیروهای نظامی آمریکا در منطقه می‌تواند مانوری برای وارد کردن فشار بر ایران و هدایت تهران به طرف میز مذاکره باشد ولی پشت این فشار خالی نیست و برنامه نظامی و احتمال حمله به قوت خود باقی است. خروج نیروهای نظامی آمریکا از عراق با ورود نیروهای جدید و ناوهای هواپیمابر و ناوچه‌های آمریکا به منطقه مصادف شده است. این تدارک دیدن نیروی زمینی برای پیاده شدن در گوشه‌هایی از کشور است و خطر اشغال برخی نقاط ایران را بالا می‌برد. آمریکایی‌ها با این حجم از نیروهای نظامی نمی‌آیند که مذاکره ادامه پیدا کند بلکه برای جنگیدن راهی شده‌اند.
فریدون مجلسی در پایان گفت‌وگو تاکید کرد: آمریکا نسبت به مذاکره با ایران بدبین است زیرا اینطور بوده که تهران برای طولانی‌تر کردن زمان و خریدن وقت از مذاکره بهره برده است. تا پیش از این ایران مذاکرات را کش می‌داد تا محور مقاومت و بنیان‌های دفاعی داخلی را تقویت کند، ولی امروز با توجه به تورم در داخل این روش خاصیت خود را از دست داده است.