متن کامل این گفتوگوی کوتاه در ادامه میآید:
خبرنگار: آقای دکتر صالحی، روز گذشته در مصاحبهای کوتاه با «انتخاب» پیشنهاد کردید: که اگر جای رئیسجمهور چین بودم از فرصت حضور همزمان خود و دکتر پزشکیان در آمریکا استفاده کرده و با توجه به وزن سیاسی سنگین و نقش آفرینی رو به گسترش بینالمللی چین، زمینه یک اجتماع سه نفره و باز گشت به توافق چهارده بندی را همراه با ضمانت های لازم فراهم میکردم.
متأسفانه همزمان با تنظیم این مصاحبه، خبر آمد که هر دو مقام به کشورهای خود بازگشتهاند. پرسش من این است حالا که هر دو برگشتهاند، آن پیشنهاد هنوز موضوعیت دارد؟
علیاکبر صالحی: بله، موضوعیت دارد؛ فقط مکان و زمان تغییر میکند. فرصت حضور همزمان از دست رفت، اما فرصت اصلی هنوز باقی است.
رئیسجمهور چین، با توجه به بحران های متعدد و در هم تنیده بینالمللی و نیز شرایط بغرنج و آشفته رئیسجمهور آمریکا در داخل و خارج از کشورش و به ویژه برنامههای دیدار آتی با ترامپ در نوامبر در شنژن و دسامبر در میامی میتواند به عنوان یک میانجی سنگین وزن ایفای نقش کند. چون چین میتواند بهعنوان ضامن و تضمینکننده اجرای چهارده بند امضا شده بین ایران و آمریکا وارد عمل شود و پیشنهاد برگزاری یک نشست سهجانبه یا حداقل میانجیگری رسمی و فعال را مطرح کند.
خبرنگار: یعنی هنوز معتقدید این کار میتواند یکی از بزرگترین اقدامات قرن باشد؟
صالحی: دقیقاً. هر چند کانالهای ارتباطی از طریق قطر و پاکستان همچنان باز است، ولی فضای بیاعتمادی بالاست و چین همانطور که پیشتر گفتم میتواند نقش ضامن مؤثر و قابل اطمینان را بازی کند. هرچند فرصت طلایی حضور همزمان در امریکا از دست رفت، اما پنجرههای دیپلماتیک تا پایان سال هنوز باز است. اگر پکن این نقش را بپذیرد، میتواند یکی از سرنوشت سازترین اقدامات سیاسی قرن را رقم بزند و بدین ترتیب جایگاه نقش آفرینی بینالمللی خودرا متناسب با ظرفیت عظیم صنعتی، فنآوری، اقتصادی و نظامی ارتقاء بخشد.