بخشهای نظامی و سیاسی، در کنار نیروهای مردمی، برای کاستن از گسستهای اجتماعی دست به اقدامات معنادار بزنند. همه نهادهای حاکمیتی و مردمی، برای ماندن و نقشآفرینی، ماندن و ماندگاری ایران را هدف اصلی خویش سازند. این امر نمیتواند جدای از واقعیتهای میدانی و چالشهای بینالمللی و فرصتها و تهدیدها بروز و ظهور پیدا کند. این آرامش پیش از توفان یا آرامش توفانی نمیتواند ماندگار و پایدار باشد و نقطه جوشی که به آن نزدیک شدهایم، میتواند توفان سهمگین را بر سر کشور آوار کند.
هر فرصتی را برای کاستن از تهدید باید قدر شناخت و مورد بهرهبرداری قرار داد. گستردگی دامنه تهدیدها و محرومیتها و تحریمها و محاصره چنان گسترده و ویرانگر هستند که نمیتوان بهسادگی از آن گذر کرد.
ایران و آمریکا در آستانه برگزاری اجلاس سازمان ملل میتوانند فرصتی تازه بیافرینند و در سخنان ترامپ و واکنش پزشکیان، شانسی دیده میشود که نباید بهسادگی از دست برود. این موضوع نباید تبدیل به منازعه بین بخشهای گوناگون جامعه و گرایشهای سیاسی و طرفداران و مخالفان نظام سیاسی بشود.
ایران و آمریکا نیاز به توافقی دارند که نگرانیهای هر دو طرف را کاهش دهد و ایران باید برای رهایی از دامهایی که بازیگران جهانی پهن میکنند، خود را رهایی بخشد. در میان توفانهای سهمگین، یافتن اندک نشانهای برای کاستن از خطر، امری خردمندانه و بر مبنای آیندهنگری است.