متأسفانه از اول انقلاب تاکنون سیاست خارجی ما بعلت یک نوع خودشیفتگی معیوب بوده است و همواره از موضع برتر با طرف خارجی مذاکره میکردیم.
نویسنده بیاد دارد که در دوره رایزن علمی در مسکو مذاکرات بین هیئتی از وزارت خارجه ایران و هیئتی از طرف روس به ریاست پریماکوف معاون ریس جمهور وقت و فیلسوف خاور شناس که به خوبی به زبان فارسی مسلط بود،گفتوگو شد و سرپرست هیئت ایرانی به صراحت به ایشان گفت ما به شما اعتماد نداریم و ایشان با بیان یک ضرب المثل گفت پس چرا اینجا آمدید و دور یک میز نشستیم و مذاکره میکنیم؟!
وزیر پیشین خارجه که از زدن سه کشتی بعد از امضاء تفاهمنامه توسط ریس جمهور ایران و آمریکا آزرده بود و آن را در راستای منافع اسرائیل میدانست ،با استناد به سخن کسینجر که گفته بود انقلاب ایران خود تخریب است ،گفت این تعارض بارز میدان و دیپلماسی است ،و اضافه کرد جنگ اقتصادی که با محاصره دریایی و هوایی و زمینی که از طرف چند کشور همسایه به ظاهر دوست شروع شده موجب کاهش ۷۵ درصد سفره مردم گردیده و از این بابت ۶۷درصد مردم دچار خشم اجتماعیاند که تبعات آن افزایش جرائم و مفاسد اجتماعی است.
ایشان با مثال صلح حدیبه که در زمان پیامبر اکرم (ص) صورت گرفت که به نفع دشمن بود و موجب اعتراض مجاهدین صدر اسلام شد ولی این صلح نامه بودموجب فتح مکه گردید همانطور که پذیرش قطعنامه ۵۹۸موجب سقوط صدام و مرگ دیکتاتور عراق شد و امام(ره)فرمود:ما فکر میکردم این جام زهر تلخ است ولی بعداً احساس کردیم شیرین بود.
وزیر پیشین خارجه گفت تمدن قدیم ایران و سوابق تاریخی مثل ترک مخاصمه چالدران با عثمانی و ترکمن چای با روسیه باید برای ما امروزعبرت باشد.
ما در طول انقلاب فرصتهای زیادی را از دست دادیمکه موجب خسارت بر ایران و اکنون نباید با از دست دادن فرصت گفتوگو پیرامون ترک مخاصمه بر خسارتهای مالی و جانی نیروهای ارزشمند علمی و نظامی بیافزاییم.
ایشان افزود اگر این مصیبتها بر هر کشوری وارد شده بود تاکنون متلاشی میشد،عامل ماندگاری این نظام تاب آوری مردم و عشق به اسلام و ایران است که باید ستود ،تا دیر نشده باید عقلا چاره اندیشی کنند وبا هماهنگی میدان و دیپلماسی کشور را از این بحران عبوردهند.
او با این شعر مولانا به سخنان خود پایان داد:
دانی که چرا دارمکافات شدیم؟
ناکرده گنه چنین مجازات شدیم؟
کشتیم خرد ،دار زدیم دانش را
در بند اسیر صد خرافات شدیم