هر دو خواسته نیکزاد غیرمنطقی است. در مورد برگزاری جلسات علنی خوب است او به این پرسش پاسخ دهد که: مگر شما نماینده مردم نیستید؟ خب، از طریق یک نظرسنجی از جامعه سؤال کنید آیا بودونبود جلسات علنی مشکل جامعه است؟ و اگر مجازی یا واقعی باشد دردی از آنها دوا میکند؟
نیکزاد خوب میداند حتی5درصد شرکتکنندگان در یک نظرسنجی علمی به نظر او رأی نمیدهند. شورایعالی امنیت ملی و شخص آقای قالیباف دراینباره به تصمیم درستی رسیدهاند.
نیکزاد درباره قانون عفاف و حجاب میگوید: وضعیت بهگونهای است که ما اکنون در برخی سفرها دچار تردید میشویم که آیا مقصد پرواز همانجایی است که اعلامشده است یا خیر؛ چراکه با دیدن وضعیت ظاهری افراد شک میکنیم و پس از تحقیق، متأسفانه به حقیقت پی میبریم و متأثر میشویم.
وضعیت حجاب در آسمان و زمین
حرف آقای نیکزاد درباره نامناسب بودن وضعیت حجاب درست است. البته چون ایشان فقط هوایی سفر میکند وضعیت را بدتر هم میبیند اما روی زمین هم وضع حجاب بهتر از آسمان نیست و برای متدینین و خانوادههایی که اخلاقیات را رعایت میکنند ناراحتکننده است، بااینحال راهحلی که او پیشنهاد میکند سادهلوحانه است.
رودررو قرارداد نیروی انتظامی با مردم
بهزعم نایبرئیس مجلس، اگر قانون عفاف و حجاب ابلاغ شود ظرف چند روز مملکت گلوبلبل میشود. به نظر میرسد او حتی یکبار این قانون را نخوانده. نکته اصلی این قانون که یواشکی و در کمیسیون فرهنگی به تصویب رسید رودررو قرارداد نیروی انتظامی با مردم است. صحیحتر آنکه تقابل بخشی از جامعه باکلیت نظام است. رئیسجمهور و شورای عالی امنیت ملی فهم درستی از ماهیت نابسامان این قانون داشتند که توقف اجرای آن را تدبیر کردند.
توقف تقابل با بیحجابی
بخش قابلاعتنایی از رنان و دختران جامعه زیر بار حجاب نمیروند. یکی از دلایل اصلیاش متوقف کردن فعالیت فرهنگی و تبلیغی آنهم برمدار روش پیامبر، امامان و علما است. یک پدیده فرهنگی اجتماعی را فقط باید با روشهای تربیتی سامان داد. بگیروببند و گشت ارشاد و نظایر آن محصولش همان شد که در پاییز ۱۴۰۱ دیدیم و کار بهجایی رسید که در دولت شهید رئیسی تقابل با بیحجابی متوقف شد.
قانون عفاف و حجاب گره را کورتر میکند
امروز نیز تقریباً مسئولی دغدغهاش حفظ حجاب شرعی نیست چون درصد افرادی که آن را رعایت نمیکنند نه در پایتخت و کلانشهرها که در شهرهای متوسط و کوچک نیز عدد بالایی را نشان میدهد. اکنون دغدغه اصلی، نیمه برهنگی آنهم نه به شکل گسترده است که باید تأکید کرد با قانون عفاف و حجاب فقط گره را کورتر خواهند کرد. با قانون، هیچ بیحجابی محجبه نمیشود و هیچ پدیده ناهنجاری کنار نمیرود. مثال آشکارش مقررات برچیدن دیش ماهواره است.
انتشار خبرهایی مانند اینکه فلان مقدار پول به زنان داده شده تا برهنگی پیشه کنند، حتی اگر واقعیت داشته باشد هیچ دردی را دوا نمیکند و باورپذیر هم نیست. طبیعی است که دشمن علاوه بر توطئههای نظامی و امنیتی و اقتصادی، هر کاری از دستش برآید برای فروپاشی اجتماعی فروگذار نمیکند و برای مقابله با آن باید طراحی مناسب صورت گیرد اما اگر اتفاقی مانند شارژ پول رخداده باشد کشف آن توسط نیروهای اطلاعاتی و امنیتی کار سختی نیست. برخورد با این افراد قلیل هم راحت است. وقتی راههای رسیدن پول و افراد دریافتکننده شناسایی شوند قضیه بدون نیاز به فعالیت تبلیغاتی جمعوجور میشود.
بوی فتنه میآید
کوتاهسخن آنکه نسخهای که آقای نایبرئیس مجلس میپیچد، علاوه بر سادهلوحانه بودن بدجوری بوی فتنه میدهد. این فتنه ازآنجهت خطرناکتر است که دشمن تجربه ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ را هم در انبان خود دارد. دو دبیر پیشین شورای عالی امنیت ملی، سردار احمدیان و شهید دکتر علی لاریجانی بهدرستی تصمیم گرفتند و بازی مدعیان حجاب را به هیچ گرفتند. سردار محسن رضایی نیز همان خواهد کرد.