مقامات در دولتهای قبل و دولت فعلی بارها گفتهاند کشور در حالت جنگ اقتصادی قرار دارد. فشار تحریم، فشار سیاسی، فشار دیپلماتیک بستر را برای ایجاد شرایط انتظارات تورمی فراهم کرده است.
وقتی جامعه دچار انتظارات تورمی میشود بازار دچار تلاطم و نوسان میشود. قیمت دلار بالا میرود و به تبع آن قیمت دیگر کالاها بالا می-روند. گرانی سفرهها را کوچک میکند و قدرت خرید افراد را پایین میآورد.
تحریمها مانع فروش نفت و برگرداندن پول آن میشود. به گفته اقتصاددانان ترجمه اقتصادی که دچار تلاطم میشود به سیاست خارجی ارتباط دارد. دولت در چنین شرایطی یعنی شرایطی که سایه جنگ 12 روزه و جنگ دیگر بر سر کشور وجود دارد، دست به جراحی اقتصادی زد و ارز 28500 تومانی را حذف کرد. این ارز آمیخته با فساد و رانت بود. دولت رانت را به مصرف کننده یعنی مردم میدهد. توزیع کالابرگ در شرایط کنونی اقدام درست برای کوتاه مدت است، اما در بلند مدت جواب نمیدهد.
کالابرگ که صاحب آن میتواند کالا دریافت کند شیب تورم را پایین آورده است، از این منظر دولت با کمبود منابع ارزی و ریالی مواجه است. در شرایط بحرانی آستان قدس رضوی، بنیاد مستضعفان، ستاد فرمان امام، بنیاد 15 خرداد و ... باید به کمک دولت و مردم بشتابند. فلسفه وجودی این نهادها برای چیست؟