گزارش تازه نتبردار (NetBlocks) نشان میدهد که باگذشت دو هفته از شروع قطع سراسر اینترنت در ایران، خسارت زیادی به شهروندان، کسبه و ... واردشده است. مقامات وعده داده بودند اینترنت «تا آخر هفته» یا «تا سهشنبه» هفته قبل وصل میشود، دیدبان جهانی اینترنت (NetBlocks) در جدیدترین بهروزرسانی خود (۲ بهمن ۱۴۰۴)، نشان داد ایران وارد چهاردهمین روز از قطع دسترسی به شبکه جهانی شده و سطح اتصال عمومی در محدوده بحرانی قرار دارد. این طولانیترین دوره قطع مداوم اینترنت حتی طولانیتر از آبان سال ۹۸ است که از مرز ۳۰۰ ساعت عبور کرد.
قطع اینترنت و شورای عالی امنیت ملی
رادارهای ترافیک اینترنت نشان میدهند سهم ترافیک موبایل (که ابزار اصلی مردم برای اتصال است) همچنان ناچیز و زیر ۱۰ درصد است و عمده ترافیک مربوط به خطوط ثابت و سازمانی است.
محمد صالح جوکار، نماینده مجلس به انتخاب گفت: شورای عالی امنیت ملی با لحاظ وضعیت امنیتی کشور تصمیم میگیرد. زمانی که ملاحظات امنیتی کاهش یابد بهتدریج اینترنت هم به حالت اولیه خود بازمیگردد. کسبوکارهای آنلاین در شرایط محدودیت اینترنت دچار مشکلاتی شدهاند و امیدواریم هرچه سریعتر وضعیت اینترنت به حالت عادی بازگردد، اما توصیهام به کسبوکارها آن است که سعی کنند تمرکز خود را در شبکههای اجتماعی، پیامرسانها و سراچههای داخلی بگذارند تا دچار مشکل نشوند. اکنون هم که بخش عمدهای از فضای اینترنت داخلی وصل است؛ بنابراین آنها میتوانند از این فضا استفاده کنند تا شورای عالی امنیت ملی درباره شبکههای اجتماعی و پیامرسانهای خارجی تصمیم بگیرد.
مشکلات بازرگانان
رئیس کمیسیون سرمایهگذاری اتاق ایران نیز با اعلام اینکه اینترنت تجار و فعالان اقتصادی برقرار نشده، گفت: تجار تنها میتوانند در محل اتاقهای بازرگانی از اینترنت برای دریافت و ارسال ایمیل استفاده کنند. فرشید شکر خدایی گفت: اینترنت تجار متصل نشده است. تنها در محل اتاقهای تهران و شهرستان اینترنت بازشده است، ولی اینترنت شخصی تجار باز نشده و باید به اتاق تهران یا شهرستان مربوطه بروند که از طریق چند کامپیوتر ایمیل ردوبدل کنند. اینترنت شخصی تجار برقرار نیست و فقط در محل اتاقهای بازرگانی امکان دریافت و ارسال ایمیل فراهمشده است. کسی که کارخانهدار است باید به اتاق مربوطه برود و در صف قرار بگیرد که متقاضیاش هم زیاد است تا بعد از نیم ساعت تا یک ساعت بعد بتواند ایمیلی را دریافت یا ارسال کند. خیلی از تجار افرادی را به خارج از کشور مثل امارات یا ترکیه فرستادند و بعضیها هم سیمکارت بینالمللی گرفتهاند، مثلاً سیمکارتهای عراق در ایران وجود دارد. بعضی هم از خارج از کشور گوشی و خطهای بینالمللی را شارژ کردند چون در ایران این امکان وجود ندارد. یکسری از تجار هم به نزدیکی مرزها مثل مرز باشماق رفتند تا از رولینگ استفاده کنند. بخش خصوصی یک سیاست داشته و آن اینکه اینترنت باید برای همه مردم وصل شود، راکه همه در اتاق بازرگانی با اینترنت طبقاتی مخالف هستند.