آناهیتا اقبالی
دانشجوی کارشناسی علوم سیاسی دانشگاه تهران
زیدی‌ها قرن‌ها در مناطق شمالی یمن حکومت می‌کرده اند؛ اما پس از تأسیس جمهوری یمن در سال ۱۹۶۲، نفوذ آنها کاهش یافت و باعث شد تا در اوایل دهه ۲۰۰۰، حوثی‌ها وارد درگیری‌های مسلحانه با دولت یمن شوند که به شش جنگ معروف شد. حوثی‌ها در ابتدا به دنبال احیای سنت‌های زیدی و مقابله با نفوذ فرهنگی غرب و سنی‌های سلفی بودند اما دولت یمن این درگیری‌ها را در قالب ایدئولوژیک و سیاسی به تصویر می‌کشید و مدعی بود که آنها قصد دارند قدرت را به دست گیرند تا برنامه مذهبی- سیاسی افراطی خود را بر کشور تحمیل کنند. حوثی‌ها ادعا می‌کنند در دفاع از خود در برابر ستم رژیم می‌جنگند.
پس از گسترش درگیری‌ها در نواره غزه و شروع حملات این عضو محور مقاومت در دریای سرخ باعث افزایش تنش در منطقه شده و نگرانی در مورد امنیت کشتیرانی و تجارت بین‌المللی دریایی را به وجود آورده که تمام توجه‌ها را در منطقه به سوی خود جلب می‌کند.
استمرار حملات حوثی‌ها مخالفانی داشت، که حاصل آن ائتلافی به رهبری امریکا است. بازیگران سیاسی در یمن به دنبال حفظ و اجرای ایدئولوژی های خود در منطقه‌اند و با تقویت نیروی نظامی خود بر گسترش درگیری های ضد اسرائیلی امریکایی عمل می‌کنند. « ائتلاف رفاه برای مقابله با حوثی‌ها شامل حدود 170 هواپیمای جنگی است، حوثی‌ها نبرد در زمین آغاز را آغاز کردند و در آب‌ها گسترش دادند، حوثی‌ها عملیات علیه کشتی‌های ائتلاف در دریای سرخ را اجرا می‌کنند. از تاکتیک‌های غیرمعمول مانند قایق پهپادی، موشک کروز، قایق سریع و مین استفاده می‌کردند .افزایش تنش در منطقه، تحلیل های متفاوت از تأثیر آنها در منطقه دیده می‌شود تهدیدها و بحران‌ها نشان‌دهنده پیچیدگی و حساسیت وضعیت منطقه است. «
برخی صاحب نظران حوثی‌ها را وابسته به ایران می‌دانند و در معادله رقابت عربستان با جمهوری اسلامی تعریف می‌شود. برای مثال عادل الجبیر، سفیر سابق عربستان در ایالات در مارس ۲۰۱۵ گفت که دولتش ایران را در حمایت از حوثی‌ها می‌بیند و برخی از سیاست‌مداران آمریکایی ادعاهای مشابه دارند.
حوثی‌ها به دلیل محدودیتی که آمریکا و متحدانش ایجاد کرده‌اند، امکان قابل اجرایی جز استمرار حملات محدود و کم‌دامنه و امید بستن به تحرکات آزاردهنده نیروهای شیعه‌محور از یک طرف و تکاپوهای جهانی از سوی دیگر برای توقف جنگ غزه ندارند. اقدامات حوثی‌ها در این برهه می‌تواند بحران خاورمیانه را تشدید کند چه بسا اوضاع منطقه از کنترل خارج شود.