هيج ائتلافى را در نظام بين الملل نمى توان بر پايه دوستى ايدولوژیک يا همسويى مقطعى، دائمى وتضمين شده دانست. همه سياست خارجى قدرت هاى بزرگ تابع منافع ملى، موازنه قدرت وضرورت هاى ژوپليتيكى است.مذاکرات چه به صلح ختم شود یا جنگ می تواند اثرات خود را بگذارد. اکنون در نظم نوین جهانی ،امریکا به دنبال صلح روسیه واکراین است و از طرفی روسیه به دنبال میانجیگیری میان ایالات متحده با جمهوری اسلامی است.
تحولات اخیر نشان میدهد که دونالد ترامپ تلاش تازهای را برای پایان دادن به جنگ اوکراین آغاز کرده است؛ تلاشی که این بار با حضور مستقیم دو چهره نزدیک به ترامپ، یعنی استیو ویتکاف و جرد کوشنر، دنبال میشود.نکته مهم ایجاست که این مذاکرات صرفاً درباره پایان جنگ نیست بلكه موضوعاتی مانند معماری امنیتی اروپا، رابطه آمریکا و روسیه،تحریمهای اقتصادی، موازنه قدرت در خاورمیانه و حتی پرونده جمهوری اسلامی میتواند از نتایج آن تأثیر بپذیرند.در اين راستا هر يك از نمايندگان دولت ترامپ نقش اساسي رو در مذاكرات ايفا مي كنند به طوري كه ویتکاف بیشتر مسئول مذاکره مستقیم و باز کردن مسیر ارتباط با طرف روسی است و کوشنر بیشتر در طراحی چارچوب توافق و پیوند دادن مسائل سیاسی و امنیتی نقش دارد.البته هر دو انها در مذاکرات سیاسی و راهبردی مشارکت دارند.و مهمتر از ان این دو چهره فقط در پرونده اوکراین فعال نبودهاند. در سال ۲۰۲۶، آنها در آمادهسازی و پیگیری مذاکرات مربوط به پرونده جمهوري اسلامي نیز نقش اساسي داشتهاند.از اين رو اگر آمریکا و روسیه بر سر منافع مشترک به تفاهم برسند، ممکن است پرونده جمهوري اسلاامي به موضوعی برای چانهزنی تبدیل شود.مسکو ممکن است در ازای امتیازاتی در پرونده اوکراین، در موضوع با ايران انعطاف نشان دهد كه منجر مي شود تهران بخشی از پشتوانه سیاسی خود در برابر فشار آمریکا را از دست بدهد.این همان نگرانی قدیمی در سیاست خارجی جمهوري اسلامي است كه روسیه در مذاکرات بزرگ با غرب، منافع ایران را در اولویت قرار ندهد. در نشست APEC که در شنژن چین برگزار شد، وقتی ترامپ ،شی جین پینگ و پوتین سه رئیس جمهور قدرت طلب دنیا در یک معامله قرار می گیرند و موضوع فقط يك ديدار ديپلماتيك نيست؛ مسئله، موازنه قدرت، منافع ملى و آينده نظم جهانى است.
درسال ۱۹۴۵ رهبران آمريكا، شوروى و بريتانيا در كنفرانس يالتا درباره نظم پس از جنگ جهانى دوم و حوزه هاى نفوذ قدرتها مذاكره و توافق كردند.
نكته اينجاست قدرت هاى بزرگ هميشه بر اساس منافع خود معامله مى كنند؛ نه لزوماً بر اساس منافع ملتها. ممكن است توافقى شكل بگیرد كه در آن امتيازها، خطوط قرمز و حتى آينده برخى كشورها موضوع مذاكره باشند.
روسيه به دنبال حفظ نفوذ و ساخت کمربند امنیتی خود است ،آمريكا به دنبال حفظ برترى جهانى و بازتعريف نفوذ خود است و چین به دنبال قدرت اقتصادی بیشتر و انرژی ،تجارت و ثبات امنیتی است. جهان به سمت يك نظم چندقطبى در حال حركت است که در میان این نظم نوین جهانی جمهوری اسلامی ایران به دليل موقعيت ژوپليتيك, منابع انرژى، تنگه هرمز، ظرفيت هاى اقتصادى وجايگاه راهبردى خود در خاورميانه، نمى تواند از معادلات نظم آينده جهان جدا دانست.