اگر توافقی صورت نگیرد، به‌احتمال‌زیاد ما شاهد حمله‌ای از طرف آمریکا یا اسرائیل به جمهوری اسلامی خواهیم بود. آن‌ها به دنبال سرنگونی نظام جمهوری اسلامی بودند و اسرائیل اهدافی فراتر از آن را هم دنبال می‌کرد.
اسرائیل، پیش از ۱۰ اکتبر، به دنبال حمله به ایران بود که ترامپ با آن موافقت نکرد. احتمال حمله گسترده از طرف آمریکا وجود دارد. شواهد نشان می‌دهد که به‌راحتی نمی‌توانند با ایران توافق کنند؛ بنابراین، ممکن است گزینه بعدی آن‌ها جنگ باشد.
انصار الله با پشتیبانی ایران
موشک شلیک کرد
نمایندگان سه کشور عربستان، ترکیه و پاکستان به دلیل قضیه یمن و عربستان به تهران آمده بودند، چون هر سه کشور عضو پیمان مکه هستند. آن‌ها می‌دانند که ایران تاکنون از انصار الله یمن پشتیبانی کرده که توانسته‌اند به این حد از قدرت و توان برسند که بتوانند موشک‌های بالستیک و پهپاد شلیک کنند. درعین‌حال عربستان و کشورهای منطقه هم می‌دانند که جریان انصار الله، که غربی‌ها از آن‌ها به‌عنوان حوثی‌ها نام می‌برند، تحت امر جمهوری اسلامی نیستند و این‌طور نیست که به دستور جمهوری اسلامی جنگ را متوقف کنند.
بلاتکلیفی بدتر از جنگ
آنچه امروز شاهد آن هستیم، نتیجه مجموعه سیاست‌ها، راهبردها و عملکردها در طول دو، سه دهه گذشته است. تحریم‌هایی که بر کشور تحمیل‌شده بخش عمده آن بر اساس زورگویی آمریکا و قدرت‌های جهانی است. از حدود ۲۰ یا ۲۵ سال قبل، یعنی از سال ۱۳۸۲ به این‌طرف، همواره مطرح کرده‌اند که ایران به دنبال بمب هسته‌ای است و بر همین اساس در شورای حکام سازمان بین‌المللی انرژی اتمی، قطعنامه‌هایی را تصویب کرده‌اند، بعد به شورای امنیت گزارش داده‌اند و قطعنامه‌هایی را در آنجا تصویب کرده‌اند. آن‌ها بر اساس سلطه‌پذیری جمهوری اسلامی فشار می‌آورند و تحریم‌های وسیعی را علیه ایران اعمال کردند.
تغییر سیاست
احمدی‌نژاد با اتخاذ برخی سیاست‌ها، پنج یا شش قطعنامه علیه ایران در شورای امنیت سازمان ملل کسب کرد. حسن روحانی توانست همه این قطعنامه‌ها را که تحت فصل هفتم منشور سازمان ملل بود و به قدرت‌های جهانی اجازه می‌دادند جنگی را علیه ایران آغاز کنند، منتفی کند. در آن دوره، همه تحریم‌ها برداشته شد و برجام تحقق پیدا کرد. بنابراین می‌شود با اتخاذ بعضی سیاست‌ها، اوضاع را تغییر داد. البته بعد از برجام ترامپ، از سال ۱۳۹۷، مجدداً به‌صورت یک‌جانبه تحریم‌هایی علیه ایران برقرار کرد.
برداشتن سایه جنگ از سر ملت
اگر بعد از دولت دوازدهم سیاست درستی را در مذاکرات با آمریکا و دولت‌های جهانی اتخاذ می‌کردیم، نه جنگ ۱۲ روزه را داشتیم، نه جنگ ۴۰ روزه و نه شهادت رهبری را تجربه می‌کردیم. در شرایط کنونی هم امکان برداشتن سایه جنگ از سر ملت وجود دارد؛ منتها به شرطی که اراده‌ای در داخل کشور وجود داشته باشد که با حفظ عزت، کرامت و حفظ منافع ملی کشور با دشمن مذاکره کنند و امتیاز بگیرند تا سایه جنگ و تحریم‌ها را از سر کشور برداشته شود.
ضرورت توقف جنگ و تحریم
مذاکره نوعی بده بستان است. شرایط همواره در حال تغییر و تحول است. اکنون مهم‌ترین مسئله این است که اولا جنگ را به‌طور نهایی تمام کنند؛ همان‌طور که در یادداشت تفاهم بین ایران و آمریکا تصریح‌شده دیگر جنگی علیه ایران صورت نگیرد.
دوم اینکه تحریم‌ها برداشته شود؛ چه تحریم‌هایی که از سوی سازمان ملل اعمال‌شده و چه تحریم‌هایی که کنگره آمریکا به تصویب رسانده یا تحریم‌هایی که شخص رئیس‌جمهور آمریکا علیه ایران اعمال کرده است. همه باید برداشته شود تا کشور به آرامش دست پیدا کند.
دوران نه جنگ و نه صلح بدتر از جنگ
دیپلماسی جمهوری اسلامی، باعث شد یادداشت تفاهمی امضاء شود که به‌اتفاق نظر همه صاحب‌نظران داخلی و خارجی، از این ۱۴ بند تفاهم‌نامه، ۱۳ بند آن به نفع جمهوری اسلامی بوده است. در چنین شرایطی باید دید ما چرا زیر میز زدیم؟ ما باید حافظ منافع خودمان باشیم.
خروج از NPT، جنگ بالقوه
افرادی که می‌گویند باید ایران از NPT خارج شود، نمی‌دانند که این حرف تا چه اندازه مغایر با منافع ملی کشور است. سخن گفتن دراین‌باره اشتباه است و خودش بالقوه جنگ دیگری را بر کشور تحمیل خواهد کرد.
نیاز به اصلاحات ساختاری و رفراندم
کشور به اصلاحات اساسی نیاز دارد؛ اصلاحات ساختاری در بخش‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاست خارجی و سیاست داخلی. مسئولان کشور به‌طورجدی باید به فکر اصلاحات باشند تا خواست مردم تحقق پیدا کند. آیا در شرایط کنونی کشور به رفراندوم نیاز دارد؟ به نظر من، در شرایط کنونی که درگیر جنگ هستیم، همه تلاش‌ها باید معطوف به پایان دادن به جنگ، ایجاد آرامش در کشور، تأمین نیازهای اساسی مردم و راه‌اندازی تولید و صنعت کشور باشد. ولی در شرایط آرامش، نوبت به تأمین برخی دیگر از خواسته‌های ملی می‌رسد. اگر مسئولان نتوانند خواسته‌ها درک کنند، می‌توان از مردم نظرخواهی کرد و از طریق نظرخواهی عمومی می‌توان درباره آن تصمیم گرفت. البته وزارت کشور در پیمایش‌های عمومی که هرچند وقت یک‌بار در سطح کشور، در شهرها و روستاها انجام می‌دهد، خواسته‌های مردم را گزارش کرده است، نیازی به رفراندوم نیست.
عادی‌سازی رابطه با آمریکا
برخی معتقدند منافع ملی کشور ایجاب می‌کند که با آمریکا، به‌عنوان قدرت ویرانگر و رأس سلطه در جهان، مقابله کنیم و نمی‌توان با آن سازش کرد. گروهی نیز که تعدادشان زیاد است منافع ملی کشور را در کنار آمدن با این قدرت جهانی می‌دانند و معتقدند کشوری که حتی بدون مصوبه‌ای از شورای امنیت سازمان ملل می‌تواند تحریم گسترده‌ای را بر ایران وضع و اجرا کند اقتضا می‌کند با آن کنار بیاییم. این به معنای تسلیم شدن برابر آمریکا نیست. وقتی شما با یک گاو وحشی و پرقدرت روبرو هستید باید از جلوی شاخ او کنار بروید وگرنه شما آسیب می‌بینید. کشورهای زیادی هم هستند که از شیر این گاو استفاده می‌کنند و از شاخ آن درامان‌اند. در این‌گونه مسائل و سایر مسائل پیچیده مورد اختلاف در کشور می‌توان با مراجعه به آرای مردم و برگزاری رفراندوم، تکلیف را مشخص نمود اما قطعاً در شرایط کنونی، امکان برگزاری رفراندوم وجود ندارد. در وضعیت آرامش نیز می‌توان خواست اکثریت مردم را از طریق همین نظرسنجی‌های علمی و معتبر به دست آورد و دولت هم بر اساس آن عمل کند.
برگرفته از جماران