حسن مرادی- استاد دانشگاه
کجایید ای وجدانهای بیدار.... خبر بسیار غمانگیز و دردناک بریدن ترمز تانکر حمل سوخت در مسیر پلیسراه همدان سنندج و درگذشت 11 تن و مجروحیت تعدادی از هموطنان بیگناه که قربانی تکراری، بیدقتی و بیمسئولیتی، انسانهای نفع طلب و بیاحتیاط و کمبود عنصر مراقبت ارگانهای نظارتی را حکایت دارد. حوادث دردناکی که هر آن میتواند سراغ ما و خانواده بلافصل و دوستان نزدیک ما هم بیاید، بدون آنکه کوچکترین نقشی در وقوع و شکلگیری آن داشته باشیم، حوادثی از این قبیل مثل تصادف مشابه جاده دماوند و در نزدیکی گردنه امامزاده هاشم و همچنین حادثه قطار سیستان و بلوچستان ، اتوبوسهای حامل جوانان نخبه و دهها و صدها حادثه مشابه را تداعی میکند. آیا زمان آن نرسیده است که تانکرها کشندههای سوخترسان و رانندگان آنها به مأموریت خطیری که بر عهدهدارند و هر اشتباه آنان چندین برابر یک تریلر، کامیون یا اتوبوس معمولی حادثهآفرین و غمانگیز است. لذا برای هر یک از این حوادث خونبار با سرعت تمام یک کمیته حقیقتیاب و دلسوز تشکیل شود و تا تشخیص و مجازات افراد خاطی پیش برود. آیا راننده بیاحتیاط با یک تنبیه کوچک آزاد میشود، اما مادران و خانوادههای داغدار تا پایان عمر در داغ عزیزان خود میسوزند.
نویسنده بهعنوان یک استاد حقوق بینالملل دانشگاه تهران آمادگی دارم تا با تجاربی که از حوادث مشابه در خارج کشور دارم به این هدف ارزشمند کمک کنم. امیدوارم که نهادهای نظارتی این بار نیز با اظهار تأسف و آهوافسوس با این حادثه دردناک برخورد نکنند و در اوج منازعات جنگی با این مسئله نیز بهعنوان یک بلای تکراری داخلی برخورد کنند . جان ها وقتی می روند دیگر بر نمی گردند، تصادف ها جانکاه و ویرانگر هستند.