26 خرداد امسال وارد سال 1448 هجری قمری شدهایم. با توجه به تولد پیامبر در سال موسوم به عامالفیل و بعثت او در 40 سالگی و هجرت در آغاز سیزدهمین سال بعثت و از حاصل جمع دو عدد 1448 و 52 ( در آغاز سال سیزده 52 ساله بوده)، پس یکشنبه را میتوان به عنوان یکهزار و پانصدمین زادروز محمد بن عبدالله دانست که از هر پیامبر دیگری ملموستر و قابل پذیرشتر بوده است.
1500 سال قبل به تاریخ قمری نوزادی در شهر مکه در ناحیۀ تهامه واقع در سر راه بازرگانی بین یمن و شام، در سرزمین حجاز در روشنایی عصر تاریخ و در هنگام لشگر کشی حبشه به حجاز (عامالفیل) در خاندان بنیهاشم از رؤسای طوایف قریش به دنیا آمد که همگی ایشان نسبت خود را به اسماعیل فرزند ابراهیم میرساندند (حدود سال 570 میلادی) و اگرچه 1500 سال از تولد او گذشته اما همچنان بیش از یک میلیارد انسان با عشق از او یاد میکنند و متبرکترین نام نزد مسلمانان است و تنها در سخن اهل دیانت ستوده نیست بلکه شخصیتی در اندازه و آوازۀ مولانا جلالالدین محمد رومی بلخی هم جز به ستایش از محمد نام نمی برد: پس تو را هر لحظه مرگ و رجعتی است، مصطفی فرمود دنیا ساعتی است.