ستاره صبح، فائزه صدر: شاهد شکل گیری قانونی در مجلس هستیم که جامعه را زیر ذره بین قرار داده و سر نخ نفوذ را در میان مردم جست و جو می کند. باید یادآور شد که یکی از ابعاد موضوع تصویب چنین قوانینی است که در نهایت به ایجاد نارضایتی منجر می شوند و زمینه طمع دشمن را پدید می آورند. ستاره صبح در گفت و گو با علی ظفرزاده، نماینده پیشین مجلس به بررسی این موضوع پرداخته که در ادامه می خوانید:
چرا در شرایطی که جامعه به اخبار خوب، نشاط و امید نیاز دارد؛ مجلس با تصویب قانون مقابله با نفوذ به محدودسازی جامعه پرداخته است؟
وقتی بحثی در رابطه با مجلس و نمایندگان به میان می آید، با توجه به تجربه تاریخی خودمان و تجارب دیگر کشور ها به موضوع نگاه می کنیم. نهاد های قانونی و قانون گذاری مثل مجالس ملی، سنا و... پیش زمینه ای دارند و افرادی مناسب وارد این مجالس می شوند. در حقیقت پیش از اینکه مجلسی باشد باید احزابی باشند. احزاب در درون خود افرادی را برای چنین فضاهای ملی تربیت می کنند. حزب پالایش کننده و پرورش دهنده مردان سیاست است.
در کشور به برکت وجود شورای نگهبان و نظارت استصوابی افرادی که برای حضور در چنین فضاهایی آماده شده اند، کنار گذاشته می شوند. دیگر نهادها از جمله وزارت کشور و نهاد های امنیتی و... هم احزاب کشور را ضعیف کرده یا از بین برده اند. امروز بیش از ۱۰۰ حزب در کشور داریم، ولی نقشی در مسائلی که ذاتا به آن ها مربوط است از جمله فرستادن نماینده به مجلس نداشته و ندارند.
اگر احزاب گاهی لیست داده و از افرادی حمایت کرده اند، مجبور شده اند از میان کسانی که شورای نگهبان تاییدشان کرده افرادی را انتخاب کنند و در لیست جا بدهند یا حمایتشان کنند درحالیکه در فضایی دموکراتیک و بدون وجود نظارت استصوابی، این افراد هرگز منتخبین احزاب نبودند. افرادی مثل احمد جنتی 100 ساله در شورای نگهبان بدون بینش ملی و صرفا با در نظر گرفتن ابعاد ایدئولوژیک شخصیت ها صد ها نفر را رد و یکی را تایید می کنند. روند تایید صلاحیت ها از انصاف، تفکر و خردورزی به دور است.
این نگاه و عملکرد، احزاب را تهی کرده است. حزب مشارکت منحل شد. مجاهدین انقلاب منحل شد. دیگر احزاب هم سرکوب شده و فعالیتی که باید داشته باشند را ندارند. ما در حزب تولیدگرایان ایران دو سال است که کنگره برگزار کرده ایم که با حضور نماینده وزارت کشور بود، ولی هنوز تایید نشده است! می گوییم اگر رد صلاحیت شده ایم به ما بگویید! اگر در برگزاری کنگره اشتباهی داشتیم چطور نماینده شما تایید اش کرده است! هر چه هست به ما بگویید! از یک طرف بیانیه هایمان در تایید خود را می خواهید و از طرفی این نهادهای مدنی با ارزش را تخریب می کنید!
کشور اگر نهادهای مدنی و اجتماعی را رشد ندهد، خرد جمعی جامعه را نادیده میگیرد و در مسیر تخریبش حرکت میکند؛ این وضعیت بحران ایجاد می کند و از درون اش مجالسی چون مجلس دوازدهم خارج می شود که عملا بدون حضور مردم در صحنه شکل گرفته است. نماینده ۴درصدی و ۶درصدی و ۵ درصدی نماینده اکثریت مردم نیستند! این مجلس، نماینده شورای نگهبان است. چنین مجلسی وامدار مردم نیست.
قانون اقدام راهبردی برای لغو تحریم ها در مجلس یازدهم تصویب شد تا دولت اعتدال و امید نتواند برجام را احیا کند. مجلسی که باید نماینده مردم باشد قانونی تصویب می کند که خلاف خواسته اکثریت است و دود اش به چشم مردم می رود! چنین نماینده هایی چطور می توانند نماینده جامعه باشند؟! مجلس نهادی است که ما واژگونه اش کردیم. امروز هر تخریب و حرکتی که مورد قبول اکثریت جامعه نیست از درون همین نهادهای واژگونه در می آید.
چه پیش بینی از اجرای قانون مقابله با نفوذ دارید؟ چرا مجلس تعطیل شد؟ حاکمیت می دانست که روحیه این مجلس چیست و اگر باز شود کاری جز چوب لای چرخ گذاشتن و ایجاد مشکل انجام نخواهد داد. قانون مقابله با نفوذ یا جاسوسی در شرایطی که کشور به لحاظ اقتصادی مشکل دارد چه جایگاهی خواهد داشت؟ اگر به رفاه نزدیک شویم جاسوسی و نفوذی باقی نمی ماند. فقر و فساد کشور را با بحران مواجه کرده است. مردم و به ویژه جوانان مایوس و دلزده اند. نقطه نفوذ اقتصاد ویران است، روی این نقطه باید چراغ گرفت.
به قول آقای اژهای نفوذ خودی است. خودی که ماها نیستیم، مردم که خودی نیستند. آن نفوذ که باید برایش قانون نوشته می شد مثل محافظین آقایان، نمایندگان تندرو، روحانیون افراطی، بسیجی های آتش به اختیار و خودی های رادیکال و... در می آید. نمایندگان سرهایشان را در برف فرو کرده اند تا واقعیات را نبینند.
نفوذ در درون سیستم است با محدود کردن جامعه، فیلتر کردن پیام رسان ها و بگیر و ببند به بهانه نفوذ و جاسوسی؛ حلقه ای که موجب شهادت عالی ترین فرماندهان نظامی کشور شد کشف نمی شود. با این قوانین ملت را تخریب نکنید، برای پیدا کردن نفوذی ها درون سیستم باید پاکسازی شود که مجلس هم یکی از آنها است.
محدوده تاثیر گذاری اجتماعی این قانون تا کجاست؟
به کسانی که چنین قوانینی را طرح می کنند شک کنیم. محصول قانون مقابله با نفوذ نارضایتی است. چرا افرادی به دنبال ایجاد و تشدید نارضایتی هستند؟ چه کسانی مسبب شکل گرفتن نارضایتی ها هستند؟
چرا مردم باید به خاطر ضعف ما آزار ببینند. آیا یک ایرانی نباید با یک نفر خارجی حرف بزند یا به سفر خارج برود ؟ دانشگاهیان ما محدود شده اند. دنیا به ما می خندد، غرب نخبه های عالم را جمع می کند و نمی گوید این افراد نفوذی هستند ما نخبه هایمان را با این قوانین و مقررات سخت فراری می دهیم! بعد از طرد کردن این همه نخبه باز هم باید شاهد جذب پخمه ها باشیم. کسانی که امروز در موقعیت های مختلف مدیریتی قرار گرفتند. اگر گزینش ها عادلانه باشد این افراد شایستگی مقام و موقعیت خود را ندارند.