گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال اقدام نظامی آمریکا برای تصرف برخی جزایر جنوبی ایران، پس از حملات اخیر به قشم، کیش، ابوموسی و برخی مناطق بندری جنوب کشور، بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است. به گزارش شبکه الجزیره، هرچند ایالات متحده از توان نظامی لازم برای اجرای چنین عملیاتی برخوردار است، اما حفظ این مناطق می‌تواند واشنگتن را وارد جنگی طولانی، پرهزینه و غیرقابل پیش‌بینی کند.
این بحث زمانی جدی‌تر شد که دو مقام آمریکایی از آمادگی پنتاگون برای انجام عملیات احتمالی علیه جزیره خارک سخن گفتند؛ جزیره‌ای که بخش عمده صادرات نفت خام ایران از آن انجام می‌شود. هرچند امضای تفاهم‌نامه آتش‌بس در ماه ژوئن به‌طور موقت این گمانه‌ها را کاهش داد، اما خودداری دونالد ترامپ از رد صریح چنین سناریویی، بار دیگر احتمال آن را مطرح کرده است.

تصرف آسان‌تر از حفظ
بر اساس این گزارش، آمریکا با تکیه بر برتری هوایی، دریایی و نیروهای آبی‌ـ‌خاکی، از نظر نظامی توان تصرف یک جزیره کوچک را دارد. حضور ده‌ها هزار نیروی آمریکایی در منطقه نیز امکان پشتیبانی اولیه از چنین عملیاتی را فراهم می‌کند. با این حال، کارشناسان تأکید می‌کنند تفاوت زیادی میان تصرف یک منطقه و حفظ آن وجود دارد. جزایری مانند قشم به دلیل وسعت زیاد و نزدیکی به سرزمین اصلی ایران، اهدافی بسیار دشوار برای اشغال محسوب می‌شوند. حتی جزایر کوچک‌تر نیز در برد موشک‌ها، پهپادها، توپخانه ساحلی و قایق‌های تندرو ایران قرار دارند و نیروهای مهاجم همواره در معرض حملات متقابل خواهند بود.
به باور تحلیلگران، ایران برای ناکام گذاشتن چنین عملیاتی لزوماً نیازی به بازپس‌گیری فوری جزایر ندارد، بلکه می‌تواند با حملات مستمر، حضور نیروهای آمریکایی را به مأموریتی پرهزینه و فرسایشی تبدیل کند.

از نبرد دریایی تا جنگ زمینی
الجزیره معتقد است تصرف جزایر، به‌تنهایی توان ایران برای مختل کردن تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز را از بین نخواهد برد. بخش قابل توجهی از سامانه‌های موشکی، رادارها، پایگاه‌های پهپادی و مراکز فرماندهی ایران در عمق خاک کشور مستقر هستند و حتی بدون کنترل جزایر نیز قابلیت هدف قرار دادن مسیرهای دریایی را دارند.
در نتیجه، اگر آمریکا بخواهد این توانمندی‌ها را به‌طور کامل از بین ببرد، ناچار خواهد شد دامنه عملیات را به سواحل جنوبی ایران گسترش دهد؛ اقدامی که به معنای ورود به یک جنگ زمینی گسترده خواهد بود، نه صرفاً یک عملیات محدود دریایی. چنین سناریویی می‌تواند واکنش‌های متقابل ایران، از جمله حمله به پایگاه‌های آمریکا، زیرساخت‌های انرژی کشورهای حاشیه خلیج فارس و افزایش ناامنی در مسیرهای کشتیرانی را به دنبال داشته باشد. همچنین افزایش هزینه‌های بیمه کشتی‌ها، کاهش امنیت تردد در تنگه هرمز و تشدید تنش‌های منطقه‌ای از دیگر پیامدهای احتمالی این وضعیت خواهد بود.
الجزیره نتیجه می‌گیرد که هرچند اشغال برخی جزایر ایران از نظر نظامی برای آمریکا دور از دسترس نیست، اما حفظ این مناطق مستلزم تعهدی بلندمدت و پرهزینه خواهد بود؛ تعهدی که می‌تواند یک عملیات محدود را به جنگی گسترده و فرسایشی در جنوب ایران تبدیل کند.
برگرفته از: جماران