عبدالحسین جلالیان، شاعر و پژوهشگر برجسته حافظ، در ۹۷سالگی چشم از جهان فروبست.
بنیاد موقوفات افشار با اعلام این خبر آورده است: عبدالحسین جلالیان (اول فروردین ۱۳۰۷ ـ هفدهم بهمن ۱۴۰۴) در شهر یزد متولد شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود گذراند و سپس در رشته داروسازی و تخصص امور آزمایشگاهی پزشکی از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد. جلالیان پس از پایان تحصیلات عالی، به استخدام وزارت بهداری درآمد و تا پایان دوران خدمت اداری، در یزد به فعالیتهای آزمایشگاهی اشتغال داشت.
جلالیان در عرصه ادبیات با تخلص «جلالی» شناخته میشد. مجموعه اشعار او با عنوان «پلههای سنگی» که شامل بیش از پنج هزار بیت شعر است، منتشر شده و جایگاه ویژهای در کارنامه ادبیاش دارد. شهرت شعری او بیش از هر چیز به سرودههای فکاهیاش بازمیگردد که در قالبهایی چون غزل و ترجیعبند و به لهجه یزدی سروده شدهاند. از مهمترین آثار پژوهشی این شاعر و ادیب، شرح چهارجلدی او بر دیوان حافظ است که با نام «شرح جلالی» منتشر شده و از آثار قابل توجه در حوزه حافظپژوهی به شمار میآید. از دیگر آثار عبدالحسین جلالیان میتوان به «مثنوی بهروز و بهرام»، «ده ابرمرد بزرگ تاریخ ایران»، «نینواز اول» (در احوال شمس تبریزی و سخنان او به نظم)، «در رکاب حافظ» و «گف مف» اشاره کرد. روحش شاد و یادش ماندگار.