ریکاردو ساپینتو در یکی از سختترین سالهای مربیگری در شرایطی در ایران هدایت استقلال را برعهده گرفت که بعد از اتفاقات اول فصل و استقبال مناسب هواداران به این سمت برگزیده شده بود؛ با این حال نتایج ضعیف و شکست سنگین آنها مقابل الوصل در دبیِ، شرایط را به ضرر این سرمربی پرتغالی کرد و کار به جایی رسید که در هفتههای پس از آن دیدار بعد از هر مسابقه بیم اخراج سرمربی پرتغالی میرفت. نکته این بود که ساپینتو در دوره قبلی حضورش در استقلال هم آنچنان که انتظارش میرفت عمل نکرده بود تا او با هر لغزشی، بدل به مربیای شود که هواداران فاقد اطمیان لازم به عملکرد فنیاش هستند. در واقع در تقسیمبندیها، این مربی پر سر و صدای پرتغالی جزو آن دسته از مربیانی است که بشود تیمی را برای قهرمانی به او سپرد و شاهد اصلی این موضوع عملکرد او در فصل اول حضورش در استقلال است؛ درحالیکه مهدی قایدی و محمد محبی، دو وینگر اصلی تیمش بودند. با این قضاوت ساپینتو در بخشی از دوران حضورش در ایران در حداقل اعتماد مدیران و هواداران به خود را تجربه کرده است اما به شکلی جانسختانه از همه مشکلات عبور کرده و درست در زمانی که همهچیز برای برکناریاش آماده بوده، دوباره به میدان رقابت بازگشته است. وقتی که او در آسیا در آخرین مسابقه با سه گل مقابل المحرق به پیروزی رسید تا استقلال را به دور بعدی لیگ قهرمانان ببرد و وقتی که با وجود همه مسائل، بسته بودن پنجره نقل و انتقالاتی و جدا شدن بازیکنی مثل رامین رضاییان، تیم او با امتیازات برابر با تراکتور در صدر جدول لیگ قرار گرفته است... استقلال در نیمه دوم هم صاحبت توپ و میدان بود و با شلیک محکم سحرخیزان به گل دوم رسید اما با از دست دادن چند فرصت دیگرتوسط منیر و سایر بازیکنان، در شرایطی که گل سوم را به ثمر رسانده بود، ناگهان VAR وارد عمل شد و گل نازون را بدل به یک صحنه پنالتی برای حریف کرد تا آنها فاصله را به حداقل برسانند. مهارت استقلال در خلق موقعیت، یک بار دیگر نازون را در موقعیت گلزنی قرار داد تا این مهاجم اهل هاییتی با فرصتطلبی و از فاصلهای نزدیک، گل سوم را به ثمر برساند و استقلال را به پیروزی در این مسابقه برساند. بردی بزرگ در اوج ناامیدی سرمربی استقلال که ممکن بود روی همین مساوی، آیندهاش را قمار کند.