استفاده از نظرات، تجربیات و دانش بزرگان در توسعه فردی و اجتماعی مهم است. در حال حاضر موضوع اقتصاد به یکی از چالشهای خانواده تبدیلشده است.
جایگاه مهارتهای آموزشی در توسعه اقتصاد خانوار حائز اهمیت است. در دنیای امروز، تغییرات اقتصادی، اجتماعی و فنّاورانه سریع است. افراد با داشتن مهارتهای آموزشی میتوانند از ظرفیتهای موجود بهرهبرداری بیشتری داشته باشند. بر این اساس، قادر به بهبود شرایط مالی و اجتماعی خود و خانوادهشان خواهند بود. این مهارتها بهویژه در زمینه فنی، شغلی، مدیریتی و نرمافزاری میتواند، فرصت شغلی برای افراد فراهم کرده و موجب افزایش درآمد خانوارها میشود.
تأثیر مهارت آموزشی در توسعه اقتصاد خانوار، تقویت کارآفرینی است. آموزشهای تخصصی میتواند افراد را به سمت راهاندازی کسبوکارهای شخصی یا خانوادگی سوق دهد. بهویژه در جوامع روستایی یا مناطق کم برخوردار، آموزشهای مهارتی میتواند بهعنوان عاملی محرک برای ایجاد شغلهای پایدار و با درآمد مناسب عمل کند. این امر بهویژه در مناطقی که نرخ بیکاری بالا و امکانات آموزشی محدود است از اهمیت ویژه برخوردار است.
مهارتهای آموزشی به تقویت توانمندی فرد کمک میکند. افراد با آموزشهای مستمر میتوانند در شغل خود پیشرفت کرده و به موقعیت شغلی بالاتر دست یابند. این امر نهتنها موجب افزایش درآمد شخص میشود، بلکه بر وضعیت اقتصادی خانوار تأثیرگذار است. بهعنوانمثال، فردی که مهارتهای مدیریتی و رهبری را از طریق آموزشهای مختلف به دست میآورد، قادر خواهد بود تا کسبوکار خود را بهتر مدیریت کرده و بهاینترتیب میزان سودآوری آن را افزایش دهد. تأثیر مهارتهای آموزشی بر توسعه اقتصاد خانوار بر تمامی ابعاد زندگی اجتماعی، اقتصادی و روانی افراد مفید است. در دنیای امروز که اقتصاد جهانی بهسرعت در حال تغییر است، داشتن مهارتهای بهروز میتواند بهعنوان یک مزیت رقابتی در بازار کار عمل کرده و موجب بهبود کیفیت زندگی خانوارها شود. بهویژه در کشورهای درحالتوسعه که با چالش بیکاری، فقر و نابرابری اقتصادی روبرو هستند، توجه به آموزش مهارتهای شغلی میتواند کلید رفع مشکلات و بهبود وضعیت اقتصادی باشد.
سرمایهگذاری در آموزش و مهارت ورزی برای کشور سودمند خواهد بود. آموزش مهارتی بهعنوان یکی از ارکان اصلی توسعه پایدار میتواند به افزایش بهرهوری، ایجاد اشتغال، کاهش فقر و درنهایت، بهبود وضعیت اقتصادی خانوار کمک میکند. بنابراین، سیاستگذاران و مسئولان باید برنامههای آموزشی را بهگونهای طراحی کنند که علاوه بر تأمین نیازهای بازار کار به توانمندسازی افراد و افزایش مهارتهای موردنیاز برای توسعه اقتصادی نیز توجه داشته باشند.