بنزیـن کـه بـهعنـوان سـوخت خودروهـای سـواری اسـتفاده میشود، بـهدلیـل آنکـه با نوع مصرف خودروهـای بـا کیفیـت روز جهـان فاصلـه دارنـد، همچنیـن بـهدلیـل پایینبـودن قیمـت، جـزو پرمصرفترین حاملهـای انـرژی کشـور اسـت. از سـوی دیگـر، تفـاوت فاحـش قیمـت ایـن حامـل انـرژی بـا کشـورهای همسـایه کـه در مـواردی تـا ۸۰ درصـد نیـز بـرآورد میشـود، سبب شـده قاچـاق بـا هر هزینـهای، بـرای برخی افـراد جـذاب و اقتصـادی باشـد. اکنون سـالانه چند ده میلیـارد دلار یارانـه سـوخت در کشـور پرداخـت میشـود و ایـن در شـرایطی اسـت کـه امسال پیشبینی شده بود درآمد نفتی ایران به ۴۳ میلیارد دلار برسد. این درآمد با صادرات روزانه ۱.۸ میلیون بشکهای و قیمت متوسط ۶۸ یورویی است. ایـن اعـداد نشـان میدهـد ایـران حـدود دو برابـر درآمدهـای نفتـی خـود را صـرف پرداخـت یارانـه انـرژی کـرده اسـت. در این میان چاره ای نبوده جز این که دولت یا پالایشـگاههای جدیـد بـرای تأمیـن نیـاز داخلـی بسـازد، یـا بهینهسازی مصـرف را در دسـتور کار قـرار دهـد. بررسیها نشان میدهد اکنون برای ساخت یک پالایشگاه باید حدود ۱۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری شود، در حالی که با ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلیون دلار سرمایهگذاری میتوانیم نسبت به بهینهسازی مصرف همان حجم فرآورده نفتی اقدام کنیم. هزینه سـاخت پالایشـگاهها بستگی به کیفیت محصولات دارد، یعنـی هـرچـه پیچیدگـی یـک پالایشـگاه بالاتـر باشـد، هزینـه سـاخت آن هـم بالاتـر اسـت.