سعید شریعتی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب گفت: این تلقی از وفاق ملی که بخواهیم دولت و کابینه دولت و سایر مناصب دولت را تبدیل به یک شرکت سهامی کنیم که به جناح‌های سیاسی مختلف و مخالف پست و سهم دهیم، درست نیست. اگر قرار است دولت بین جناح‌های سیاسی تقسیم شود که نماد وفاق ملی باشد، در قوه قضاییه، مجلس، قوای مسلح و ائمه جمعه جماعت هم باید همین اتفاق بیفتد. نمی‌شود که ۸۰ درصد قوای کشور دست یک جناح سیاسی باشد ولی آن ۲۰ درصدی که با رای مردم در اختیار یک جناح دیگر قرار گرفته است را هم تقسیم کنیم؟ اینطور نمی‌شود.
شریعتی درباره ارزیابی خود از وزرای پیشنهادی دولت چهاردهم به ایلنا گفت: رییس‌جمهور با محدودیت‌هایی که وجود دارد، آقای پزشکیان انتخابی که کرده انتخاب قانع‌کننده‌ای در کلیت کابینه نیست. تقریبا در همه موارد می‌شود گفت که انتقاد‌هایی از جوانب مختلف به افراد پیشنهادی وارد شده است. در تمام موارد افراد با جریانات، نگاه‌ها و نگرش‌های متفاوت ارزیابی می‌کنند و نقد می‌کنند. اجماعی ایجاد شده است که کابینه، کابینه‌ی مطلوبی از دید افکار عمومی نیست. آقای پزشکیان در بعضی از وزرات‌خانه‌ها عملا از روی اجبار، اکراه، کم توجهی یا تعاملات بده و بستانی افرادی را معرفی کرده و از سوی حامیان و رای دهنگان مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
شریعتی درباره انتخاب وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش گفت: وزیر آموزش و پرورش در سطوح مختلف کارشناسی در کارگروه‌ها و کمیته‌ها مطرح نبوده است. این گزینه مطلوب نیست، ما خیلی افراد برجسته‌ای داشتیم حتی در جریان اصولگرا و در میان کسانی که محدودیت‌های استعلام و نظرات دستگاه‌های امنیتی را نداشته باشند. افراد برجسته‌تری داریم که بتوانند به عنوان وزیر آموزش و پرورش معرفی شوند و این فردی که مطرح شده است، از سابقه‌ی قابل دفاعی برای آموزش و پرورش برخوردار نیست.
وی درباره وزیر پیشنهادی کشور با بیان اینکه دست آقای پزشکیان آن قدر بسته نبوده که نیروی رده سوم نیروی انتظامی را به عنوان وزیر کشور معرفی کند، گفت: افراد باسابقه و با استانداردی وجود داشتند که از سوابق قابل دفاعی برخوردار بودند و مشکلی هم نداشتند. اساسا رسیدن به این اسم، نشان می‌دهد که این افراد با گفتمان آقای پزشکیان هم ناسازگار هستند؛ وزیر کشور باید یک عنصر کاملا سیاسی باشد و قرار است مسائل سیاسی و اجتماعی را رهبری کند و ایشان سابقه، اشراف و نگرش سیاسی ندارند و گرایش سیاسی ایشان هم مشخص نیست. آقای پزشکیان چگونه این فرد را انتخاب کردند و آقای مومنی چه نسبتی با وزارت کشور دارند؟