مفهوم «مرد دیوانه» در فرهنگ سیاسی آمریکا به عنوان یک ابزار تحلیلی می‌تواند به درک بهتر رفتارهای سیاسی «تصمیم سازان» و «تصمیم گیران» و «رهبران سیاسی» کمک کند. مفهوم «مرد دیوانه» که به مثابه ملاک و مبنای عملی برای سیاست خارجی محسوب می شود، به رویکردی اشاره دارد که رهبر سیاسی در سایه آن رفتار خود را به‌گونه‌ای غیرقابل پیش‌بینی و فراتر از کنترل نشان دهد.
*تئوری مرد دیوانه بر این فرض استوار است که رهبری که رفتاری غیرعادی و غیرقابل پیش‌بینی از خود نشان دهد، می‌تواند دیگر بازیگران جهانی را به دادن امتیازاتی وادار کند که در شرایط عادی حاضر به ارائه آنها نیستند.
اگر چه چارچوب فکری مرد دیوانه ریشه در اندیشه‌های «نیکولو ماکیاولی» دارد و ماکیاولی در کتاب «گفتار‌هایی درباره لیوی» اینگونه پیشنهاد می‌دهد گه گاهی وانمود کردن به دیوانگی کاری بسیار خردمندانه است، اما این مفهوم بیش از همه از سوی
«ریچاد نیکسون» یکی از روسای جمهوری دوران جنگ سرد به مثابه مبنا و ملاک عملی در سیاست خارجی به کار گرفته شده است.
*ریچارد نیکسون از این مفهوم برای ایجاد فوبیا و هراس و همچنین چانه زنی و مالا برای نیل به تفاهم و مصالحه با دشمنان ایالات متحده آمریکا استفاده می کرد.
در روزگاران حاضر الگوی مرد دیوانه بیشترین کارکرد و کاربرد را برای کنش ها و الگوهای رفتاری ترامپ دارد.
*ترامپ همانگونه که از سطح کنش ها و الگوهای رفتاری او پیداست، مکرر در پرتو لفاظی های جنجالی دستخوش چرخش های زبانی می شود و از ادبیاتی بهره می گیرد که رفتارهای او برای دشمنان قابل پبش بینی نباشد و موجب ترس و احتیاط در طرف مقابل شود.
*ترامپ علاوه بر چرخش های زبانی، از زبان تهدید و ارعاب نیز استفاده می کند و در لحن و گفتار و رتوریک او تهدید به مثابه دیپلماسی اجبار و تقاعد تبلور و تجلی می یابد.
به این ترتیب آنچه در کنش ها و الگوهای رفتار ترامپ هویداست، چیزی جز دیوانگی و نوعی قدرت طلبی بدون مرز نیست.
اینکه او مکرر از پروژه عصر حجری ساختن ایران، نابودی یک کشوری با عمق ۲۵۰۰ سال سابقه تمدنی به واسطه تحرکات و آرایش نظامی سخن می گوید، همگی چیزی جز بازتاب و انعکاس رفتار های الگوی مرد دیوانه نیست.
*تحمیل دو جنگ بر ایران در فرایند یک تقسیم کاری با اسرائیل نتوانست منجر به نتایج مطلوب آنان شود و چیزی نمانده بود که پروژه فروپاشی ایران به فروپاشی نظام سباسی در واشنگتن و تل آویو بینجامد.
به ویژه که جنگ در معادلات هرمز به واسطه قدرت فائقه ایران، تاب آوری و اعمال دکترین بازدارندگی دریای و گشایش جبهه جدیدی از تنگناهای ژئوپلیتیک در باب المندب به پاشنه آشیل و چشم اسفندیار او تبدیل شد تا او انتخابات میان دوره ای سوم نوامبر را مفتضحانه ببازد و کنگره از کنترل و تسلط جمهوری خواهان خارج شود.
* ایران توانست که چه در جنگ ۱۲ روزه و چه در جنگ ۴۰ روزه «سندروم ویتنام» را با هدف کاهش محبوبیت ترامپ در افکار عمومی آمریکا و جهان تکرار و به واسطه تغییر قاعده بازی در میدان، زخم بزرگی بر خود شیفتگی و رفنار های«مگالومنیکال» ترامپ وارد کند، به گونه ای که جمهوری خواهان او را مسئول این باخت فضاحت و فاجعه بار بدانند.
به واقع می توان به ضرس قاطع می توان گفت که باخت جمهوری خواهان در انتخابات سوم نوامبر باخت به ایران بود نه به دمکرات ها و چه بسا که اگر ترامپ با ایران وارد جنگ نمی شد و اجازه نمی داد که نتانیاهو دو جنگ را بر ترامپ بفروشد و تحمیل کند، شاید کنگره از تحت تسلط و کنترل جمهوی خواهان خارج نمی شد.
حال و در شرایط شکست جمهوری خواهان به نظر نمی رسد که ترامپ بخواهد به وضع موجود راضی باشد. او به جهت این باخت مفتضحانه و فاجعه بار که جنگ با ایران علت اصلی آن و ترامپ نشانه بارز این شکست بوده است، از منظر روان شناسی شناختی دچار «آژیتاسیون» یعنی احساس تنش و بی قرار روانی شده و
وضعیت او همانند مار زخم خورده ای است که خشمگین و عصبانی و حاضر به عقب نشینی برای وارد کردن ضربه کاری به ایران با هدف دستاورد سازی برای عملکرد خود نیست.
در شرایط حاضر هم همه شواهد و نشانگان دلالت بر احتمال بازی مرد دیوانه از سوی ترامپ دارند و تحرکات و آرایش نظامی به واسطه ورود نام هواپیمابر «تئودور روزولت» و نام گروه همراهش به خاورمیانه احتمال این بازی از سوی ترامپ را شدت بخشیده است.
بنابراین و تحت این شرایط ترامپ به واسطه آنکه چیزی دیگری برای از دست دادن ندارد و تمایلی ندارد که میراث شومی در تاریخ سیاسی آمریکا از او ثبت شود، او محتملا به سمت الگوی بازی مرد دیوانه حرکت خواهد کرد و در یک بازه زمانی ۲ ماه یعنی تا ۲۰ ژانویه که کنگره تحت اختیار اوست، به سمت یک رفتار انتقام جویانه و با هدف تلافی وارد جنگ با ایران خواهد شد.
چون شکست خود را زیر سر ایران در معادلات هرمز می داند.
هدف او نیز در این جنگ مشخص است و آن هم بمباران تاسیسات «کوه کلنگ گزلا» در حوالی نطنز و حمله به زیر ساختارهای انرژی خواهد بود تا اجازه ندهد که ایران به سلاح هسته ای دست یابد.
به واقع حرکت به سمت بازی مرد دیوانه تا حدودی هم متاثر از بن بست در کنست خواهد بود و از آنجائیکه نتانیاهو شانسی برای تشکیل دولت در مقابل رقیب خود یعنی گادی آیزنکوت ندارد، احتمال وقوع بازی مرد دیوانه در قبال ایران افزایش پیدا خواهد کرد.
واقعیت های میدانی هم نشان می دهند که بازی مرد دیوانه از سوی ترامپ به همراه نتانیاهو از سوی ایران بدون پاسخ نخواهد ماند و ایران به واسطه بافت توان آفندی موزائیکی و اعمال موازنه وحشت و سوق دادن جنگ به سمت جنگ های آخر الزمانی، آپوکالیپتیکال و آرماگدونی سطح جنگ را به سطح جنگ جهانی سوم ارتقا خواهد داد و اجازه نخواهد داد که خواب آشفته جنگ طلبان جنبش ماگا و شخص روان پریشی چون نتانیاهو تعبیری خوشی برای کشور سر افرازمان ایران عزیز داشته باشد.