در نشست نقد و بررسی رمان «بازمانده» مطرح شد: طیبه گوهری در روایت مسائل سیاسی، اجتماعی و مناسبات انسانی، چه در مرحله نگارش و چه در مسیر انتشار، رویکردی جسورانه داشته است.
به گزارش ایسنا، مراسم رونمایی از رمان «بازمانده» نوشته طیبه گوهری با حضور نویسنده اثر و سخنرانی ابوتراب خسروی و دکتر طاهره جوشکی توسط گالری آبان در مجموعه شیراز مال برگزار شد.
در «بازمانده»، وقایع‌نگاری به ادبیات تبدیل می‌شود
ابوتراب خسروی - نویسنده شناخته‌شده ادبیات داستانی - در این مراسم با اشاره به رونق داستان‌نویسی زنان در سال‌های اخیر، این روند را تحولی مهم در ادبیات معاصر دانست.
او با تأکید بر استمرار طیبه گوهری در مسیر نویسندگی طی سه دهه گذشته، جدی‌گرفتن ادبیات، انتخاب مضامین جسورانه و پشتکار را از ویژگی‌های فعالیت ادبی این نویسنده برشمرد.
خسروی همچنین با اشاره به تجربه گوهری در دو حوزه داستان کوتاه و رمان، توانایی او در هر دو گونه ادبی و موفقیت‌هایش را یادآور شد.
او درباره رمان «بازمانده» گفت: گوهری در این اثر وضعیتی را ترسیم کرده است که با واقعیت موازی است. از این منظر، این رمان را نقطه عطفی می‌دانم؛ زیرا در آن، وقایع‌نگاری به ادبیات تبدیل می‌شود.
این نویسنده با تأکید بر نقش ادبیات در ماندگاری رویدادهای مهم اجتماعی و تاریخی اظهار کرد: وقایع مهم زمانی در حافظه جمعی ماندگار می‌شوند که به ادبیات راه پیدا کنند.
خسروی همچنین با اشاره به پیوند میان مضامین ادبی و تحولات اجتماعی، رمان «سووشون» را نمونه‌ای از این رویکرد دانست؛ اثری که با پرداختن به مقطعی خاص از تاریخ، توانسته است بر مخاطبان تأثیر بگذارد.
طاهره جوشکی: «بازمانده» صدای گروه‌هایی است که در ادبیات رسمی ایران کمتر مجال سخن گفتن یافته‌اند
در ادامه مراسم، دکتر طاهره جوشکی ضمن تبریک انتشار رمان «بازمانده»، به ویژگی‌های مختلف این اثر پرداخت و جسارت نویسنده در مواجهه با مسائل سیاسی و اجتماعی و پرداختن به روابط انسانی را از وجوه برجسته آن دانست.
به گفته‌ی او این رمان به مضامین و شخصیت‌هایی می پردازد که در ادبیات رسمی کشور کمتر اجازه‌ی ورود دارند. هرچند که در فضای غیررسمی این صداها گاه حتی غلبه دارد. جوشکی گفت: رمان «بازمانده» را می‌توان اثری سیاسی اجتماعی خواند که آدم‌ها را در بستر جبر سیاسی یک دوره ترسیم می‌کند. این آدم ها کمتر تبدیل به شخصیت هایی با عمق یا پیچیدگی می‌شوند و اغلب وجوه شخصیتی آنها در پیوند با جبر محیطی که در آن قرار دارند، معنا پیدا می‌کند. درواقع، در این رمان سیاست و اجتماع است که به همه چیز معنا می بخشد. همان گونه که در فضای بیرون از این رمان نیز این نگاه به گونه‌ای غلبه دارد. جوشکی در بخش دیگری از سخنان خود به نقش نشانه‌ها و نمادها در رمان «بازمانده» پرداخت و یادآور شد که توجه به این ویژگی در آثار پیشین طیبه گوهری نیز دیده می‌شود، اما در این کتاب ابعاد گسترده‌تری یافته است.