ستاره صبح: حسن روحانی، رئیسجمهور پیشین ایران در دیدار با جمعی از سفیران، استادان و صاحبنظران سیاست خارجی گفت: دفاع در برابر تجاوز «جزو بدیهیات اولیه» است و بحثی درباره ضرورت ایستادگی در برابر حمله خارجی وجود ندارد، اما دستاورد جنگ باید فراتر از دفع حمله، به امنیت پایدار، کاهش احتمال تجاوز دوباره و بازگشت کشور به مسیر توسعه منجر شود. اهداف بلندمدت ملی برای آنکه به قدرت، ثروت، صلح، وحدت ملی و جایگاه بالاتر ایران منجر شوند، نیازمند حمایت جامعه است . گزیده ای از سخنان وی در ادامه می آید:
*هر کشور برای بقا و توسعه خود اهداف کلانی دارد که تحقق آنها بدون پشتیبانی جامعه دشوار است.
* مردم باید نسبت به اهداف بلندمدت کشور آگاهی داشته باشند و نظر آنان نیز در تصمیمات ملی موردتوجه قرار گیرد. ما دنبال وحدت ملی هستیم و دنبال یکسانی نظر هم نیستیم».
* اختلاف سیاسی، مجوز ناسزا، تحریف سخن یا تحریک دیگران علیه یک فرد نیست. ایران همچنان در شرایط بحران قرار دارد و نباید تصور کرد با پایان برخی مراحل درگیری، مسئله جنگ پایانیافته است. ما وسط بحران هستیم؛ ما هنوز از جنگ خارج نشدیم. یکی از مهمترین مسائل پیش روی کشور این است که چگونه و در چه زمانی از مرحله درگیری نظامی به ترتیبات سیاسی پایدار منتقل شود.
* دفاع در برابر متجاوز باید ادامه یابد، اما تصمیم درباره زمان انتقال از میدان به سیاست نیز باید بر اساس محاسبه منافع ملی صورت گیرد. باید در نقطهای این انتقال انجام شود که احتمال تجاوز بعدی کاهشیافته و ترتیبات حاصل، منافع ایران را تضمین کند.
*پایان موفق جنگ صرفاً به معنای توقف حملات نیست. اگر درگیری متوقف شود اما احتمال آغاز دوباره جنگ همچنان بالا باقی بماند، امنیت پایدار به دست نیامده است.
*تصمیم درباره ادامه یا توقف درگیری باید با سنجش سود و زیان آن برای کشور همراه باشد و هدف، رسیدن از «ترتیبات میدان» به «ترتیبات پایدار سیاسی» باشد.
*ایران پس از پایان درگیری نظامی باید از «فضای جنگ» نیز خارج شود، زیرا تداوم فضای ناامنی و بحران، سرمایهگذاری، توسعه اقتصادی و بهبود زندگی مردم را دشوار میکند. هدف نهایی «عزت کشور»، «امنیت پایدار»، توسعه و رفاه مردم است.
* قدرت سیاسی و دیپلماسی را نباید در برابر قدرت نظامی قرارداد.
دیپلماسی میتواند پیش از بحران برای جلوگیری از وقوع جنگ، در جریان بحران برای کنترل آن و پس از درگیری برای انتقال از میدان به ترتیبات سیاسی مورداستفاده قرار گیرد. بالاتر از قدرت نظامی، سیاسی و اقتصادی، حضور یکپارچه مردم قرار دارد.
نارضایتی یا اعتراض به عملکرد حکومت لزوماً به معنای همراهی با دشمن خارجی نیست و تجربه جنگ نشان داده است که هنگام حمله به کشور، مردم برای ایران، استقلال و تمامیت سرزمینی آن میایستند. هرچه اعتماد و رضایت عمومی بیشتر باشد، توان کشور برای مقاومت در برابر فشار خارجی نیز افزایش مییابد.
* تاکنون هرمز بیشتر بهعنوان اهرمی برای فشار در زمان جنگ و بحران موردتوجه بوده است، اما باید بررسی کرد چگونه میتوان آن را به پایهای برای وابستگی متقابل و توسعه ایران تبدیل کرد.
* ثبات هرمز برای امنیت انرژی، کشتیرانی و اقتصاد بسیاری از کشورها اهمیت دارد و این کشورها باید در ثبات ایران نیز منفعت پیدا کنند. هرمز تبدیل بشود از یک اهرم در زمان جنگ و بحران به یک اهرم برای وابستگی متقابل.»
هدف نباید اختلال در کشتیرانی باشد، بلکه باید از ظرفیت هرمز برای افزایش سرمایهگذاری، تجارت، فناوری و روابط اقتصادی ایران با کشورهای منطقه، آسیا و اروپا استفاده کرد. اگر چنین تحولی رخ دهد، میتواند دستاورد از شرایط کنونی باشد.
منبع: سایت روحانی