سازمان پزشکی قانونی اعلام کرد که در سال ۱۴۰۴، ۳۵ هزار و ۲۹۵ پرونده مرتبط با قصور پزشکی بررسیشده است؛ پروندههایی که میتوانند از شکایت بیماران یا خانوادههای آنان آغاز شوند و قرار نیست همه آنها الزاماً به اثبات تقصیر پزشک یا مرکز درمانی ختم شوند.
سازمان پزشکی قانونی در سال گذشته مجموعاً ۲ میلیون و ۸۴۷ هزار پرونده را بررسی کرده است که ۳۵ هزار و ۲۹۵ مورد آن به قصور پزشکی مربوط بوده است. در بسیاری از پروندهها، پس از بررسی مدارک، اخذ نظرهای تخصصی و ارزیابی روند درمان، ممکن است قصوری احراز نشود یا مسئولیت میان چند عامل تقسیم شود. رئیس دانشگاه علوم پزشکی ایران، در توضیح عوامل شکلگیری بخشی از پروندههای قصور پزشکی، به رعایت اصول حرفهای، اختصاص زمان کافی به بیمار، مراقبت ناکافی پس از عمل و حتی برنزدن پزشک به بیمار پس از جراحی اشارهکرده است. او همچنین گفته است بخشی از شکایتها میتواند ناشی از سوء رفتار حرفهای یا رعایتنکردن ضوابط انتظامی باشد. رئیس دانشگاه علوم پزشکی ایران تأکید کرده است که پیش از اقدام درمانی، پزشک یا کادر درمان باید نوع عمل، شیوه انجام آن و عوارض احتمالی را برای بیمار توضیح دهند. این الزام، فقط یک تشریفات اداری نیست؛ بخشی از حق بیمار برای تصمیمگیری آگاهانه درباره درمان خود است.