حاصل جنگها چیزی جز کشتار، ویرانی و فقر نیست. به همین دلیل، مصلحان، خیرخواهان، روزنامهنگاران با حضور در خیابان و یا فریاد ضد جنگ و صلحخواهی و دست بردن به قلم، مخالفت خود با جنگ را سر داده اند. یکی از این افراد که بخشی از زندگی خود را صرف مبارزه با جنگ کرد، خانم اوریانا فالاچی (2006-۱۹۲۲) بود. او در جریان جنگ جهانی دوم به جنبش ضد فاشیست پیوست و فریاد صلح سر داد. مهمتر اینکه او در ۱۹۷۰ که آمریکا وحشیانه ویتنام را بمباران میکرد، به میدان جنگ رفت و هر روز گزارش علیه جنگ، علیه آمریکا و به نفع ویتکنگها منتشر میکرد. کتاب معروف «زندگی، جنگ و دیگر هیچ» او جهانی شد و بر افکار عمومی آمریکا اثر گذاشت. فالاچی به این نتیجه رسیده بود که جنگ جز ویرانی و نابودی، از بین بردن زندگی و گرفتن جان انسانها حاصل دیگری ندارد.
* جنگ سوم آمریکا علیه ایران ۱۴ شبانهروز است که ادامه دارد. شواهد، قرائن و تحلیلها نشان میدهد که هر روز شدت جنگ از روز قبل بیشتر بوده است. نبرد آمریکا با ایران بر سر کنترل تنگه هرمز است. استراتژی نرم ایران است که با این ابزار توانسته قیمت انرژی را در جهان افزایش دهد و امریکا را وادار به تسلیم کند. این استراتژی در کوتاهمدت قابل قبول بود، اما طولانی شدن آن باعث شده تا علاوه بر جنگ، مسیرهای جایگزین تنگه هرمز یکی پس از دیگری پیدا شود. اگر چنین شود کنترل تنگه دیگر ارزشی نخواهد داشت.
* قیمت هر بشکه نفت قبل از جنگ سوم ۷۳ دلار بود اما پس از بستن تنگه، قیمت هر بشکه نفت به ۱۲۶ دلار رسید. آن زمان وقت معامله و امتیاز گرفتن بود که از دست رفت.
* ترامپ به دلیل مشکلات داخلی که داشت، هم و غمش را بر باز کردن تنگه هرمز گذاشت. به همین دلیل در تفاهمنامه ۱۴ مادهای به ایران امتیاز فراوان، از جمله آزاد کردن بخشی از پولهای بلوکهشده را داد، ولی جنگ باعث شده تا ترامپ ادعا کند که می خواهد از محل پولهای بلوکهشده ایران خسارت به کشتیها بدهد. پس تفاهم نامه ای که برای ایران سود داشت می رود تا زیان بار شود.
* ایران در پاسخ به حملات آمریکا به زیرساختها و مراکز نظامی آمریکا در منطقه، با موشک و پهپاد حمله کرده است. هرچند به این مراکز خسارت جدی وارد شده، اما آمریکا به نظر نمی رسد به خاطر این حمله ها عقبنشینی کند. به همین دلیل است که جنگ ادامه یافته و بر شدت آن نیز افزوده شده است. ترامپ گفته اگر ایران به کشتی ها حمله کند، آمریکا به پلها و نیروگاه ها حمله خواهد کرد. این تهدید ممکن است عملی شود. در آن صورت برق و آب خواهیم داشت؟ اگر پلها را بزند، تردد با مشکل مواجه نمیشود؟ حمل کالا از جنوب به داخل دشوار نمیشود؟ اگر برق نباشد، آب هم نباشد، گرانی هم باشد، تکلیف زندگی چه می شود؟
در همین حال امریکا با عربستان معامله ای انجام داد که بر اساس آن ریضا می تواند در خاک خود غنی سازی کند و در مقابل رابطه اش را با اسراییل عادی کند. اگر چنین شود بقیه کشورهای عربی هم به پیمان ابراهیم خواهند پیوست.
عدهای در ایران همچنان بر طبل جنگ میکوبند و میگویند اگر تنگه هرمز بسته بماند و تنگه و دماغه امیدنیک بابالمندب هم بسته شود، نفت بشکهای ۲۰۰ تا ۳۰۰ دلار خواهد شد. آن زمان امریکا تسلیم می شود. این جماعت انگار نمی دانند که ایران دپبا دو قدرت اتمی جهان یعنی امریکا و اسراییل در حال جنگ است و اگر عرصه بر آنها تنگ شود ممکن است از بمب اتم استفاده کنند.
در این شرایط درهم تنیده مطالبه مردم از پزشکیان و قالیباف که رأی مردم را با خود دارند، این است که از اقلیتی که صدایشان بلند است نهراسند و پا پیش بگذارند، به توافقنامه ۱۴ مادهای برگردند، تنگه هرمز را باز کنند، آتشبس ۱۰ روزه را بپذیرند و با آمریکا مذاکره رودررو انجام دهند. مگر ویتکنگها در میانه جنگ و بمباران، در پاریس با آمریکاییها مذاکره نمیکردند؟